Archiwum miesiąca Marzec, 2007

ROZPORZĄDZENIE

Bez kategorii | Autor: admin 27 Marzec 2007

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 27 czerwca 1996 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
(Dz. U. z dnia 12 lipca 1996 r.)

Na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682 oraz z 1996 r. Nr 24, poz. 110) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 2 lipca 1992 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 55, poz. 273, z 1993 r. Nr 41, poz. 190, z 1994 r. Nr 21, poz. 75, Nr 69, poz. 303 i Nr 125, poz. 614 oraz z 1995 r. Nr 8, poz. 42, Nr 84, poz. 424 i Nr 122, poz. 594) załącznik nr 1 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1996 r.
ZAŁĄCZNIK
TABELA STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO 

Kategoria zaszeregowaniaMiesięczna kwota w złotych
12
I300- 365
II305- 375
III310- 385
IV315- 400
V320- 415
VI325- 440
VII330- 470
VIII335- 500
IX340- 535
X345- 570
XI355- 605
XII365- 645
XIII380- 695
XIV395- 750
XV430- 805
XVI465- 860
XVII500- 915
XVIII540- 975
XIX580-1035
XX620-1110
XXI660-1190
XXII710-1270

ROZPORZĄDZENIE

Bez kategorii | Autor: admin 14 Marzec 2007

ROZPORZĄDZENIEPREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 28 października 1996 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie wynagrodzeń sędziów sądów powszechnych oraz asesorów i aplikantów sądowych.
(Dz. U. z dnia 31 października 1996 r.)

Na podstawie art. 71 § 2 w związku z art. 115 § 3 i art. 116 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406 oraz z 1996 r. Nr 77, poz. 367) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 czerwca 1995 r. w sprawie wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych oraz asesorów i aplikantów sądowych (Dz. U. Nr 78, poz. 391) wprowadza się następującą zmianę:
w § 2 w tabeli pozycja oznaczona lp. 1 otrzymuje brzmienie: 

1Sędzia sądu apelacyjnego4,0

 
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1996 r.

EUROPEJSKIE POROZUMIENIE

Bez kategorii | Autor: admin 3 Marzec 2007

EUROPEJSKIE POROZUMIENIE
w sprawie szkolenia i kształcenia pielęgniarek,
sporządzone w Strasburgu dnia 25 października 1967 r.
(Dz. U. z dnia 17 lipca 1996 r.)

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do publicznej wiadomości:
W dniu 25 października 1967 r. zostało sporządzone w Strasburgu Europejskie porozumienie w sprawie szkolenia i kształcenia pielęgniarek w następującym brzmieniu:
EUROPEJSKIE POROZUMIENIE
w sprawie szkolenia i kształcenia pielęgniarek
Państwa członkowskie Rady Europy, sygnatariusze niniejszego porozumienia,
uznając, że celem Rady Europy jest dążenie do osiągnięcia większej jedności między jej członkami, mając, między innymi, na uwadze ułatwienie im postępu społecznego oraz podnoszenie kondycji społecznej swoich narodów poprzez podejmowanie odpowiednich działań,
nawiązując do podpisanych już, w ramach Rady, konwencji sprzyjających temu celowi, a zwłaszcza Europejskiej Karty Społecznej, podpisanej 18 października 1961 r., oraz Europejskiej konwencji o establishmencie, podpisanej 13 grudnia 1955 r.,
wyrażając przekonanie, że podpisanie regionalnego porozumienia w sprawie harmonizacji szkolenia i kształcenia pielęgniarek przyczyni się do postępu społecznego i zagwarantuje poziom fachowy pielęgniarek niezbędny dla ich zatrudnienia na terytorium każdej z Umawiających się Stron na równych prawach z obywatelami danego kraju,
uznając za konieczne ustalenie podstawowych standardów,
uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1
1. Każda z Umawiających się Stron zastosuje się lub - jeśli kształcenie pielęgniarek nie podlega jej kontroli - zaleci odnośnym władzom stosowanie postanowień regulujących zasady szkolenia i kształcenia pielęgniarek, określone w załączniku do niniejszego porozumienia.2. W rozumieniu niniejszego porozumienia zamierza się objąć nim tylko “personel pielęgniarski z przeszkoleniem ogólnym”, zarówno męski, jak i żeński, wyłączając personel wyszkolony jedynie w dziedzinie zdrowia publicznego, opieki nad noworodkiem i chorymi dziećmi, położnictwa lub zdrowia psychicznego.
Artykuł 2
Każda z Umawiających się Stron przekaże Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy listę swoich władz lub innych organów uprawnionych do wydawania świadectw ukończenia szkolenia i kształcenia w zakresie pielęgniarstwa, odpowiadającego przynajmniej tym standardom, które zostały określone w załączniku I do niniejszego porozumienia.
Artykuł 3
1. Po wejściu w życie niniejszego porozumienia, zgodnie z artykułem 5, Komitet Ministrów Rady Europy, zasiadający w liczbie członków ograniczonej do Przedstawicieli Umawiających się Stron, będzie odpowiedzialny za dalsze opracowanie przepisów zawartych w załączniku I do niniejszego porozumienia, zgodnie z aktualnym stanem rozwoju w tej dziedzinie.2. Sekretarz Generalny Rady Europy powiadomi każdą z Umawiających się Stron o każdej zmianie lub rozszerzeniu przepisów zawartych w załączniku, jednogłośnie przyjętych przez Komitet Ministrów, o którym mowa w poprzednim ustępie; wejdą one w życie po upływie trzech miesięcy od dnia, w którym Sekretarz Generalny zostanie powiadomiony przez Umawiające się Strony o przyjęciu przez nie zmiany lub rozszerzenia.
Artykuł 4
1. Porozumienie jest otwarte do podpisu dla państw członkowskich Rady Europy, które mogą zostać stronami niniejszego porozumienia przez:a)  podpisanie bez zastrzeżeń co do ratyfikacji lub przyjęcia albob)  podpisanie z zastrzeżeniami co do ratyfikacji lub przyjęcia, po którym nastąpi ratyfikacja albo przyjęcie.2. Dokumenty ratyfikacyjne lub przyjęcia składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.
Artykuł 5
1. Niniejsze porozumienie wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy od dnia, w którym trzy państwa członkowskie Rady Europy staną się stronami niniejszego porozumienia zgodnie z postanowieniami artykułu 4.2. W odniesieniu do któregokolwiek z państw członkowskich, które sukcesywnie podpisze porozumienie bez zastrzeżeń co do ratyfikacji albo przyjęcia lub które je ratyfikuje albo przyjmie, porozumienie wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia takiego podpisu lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego albo przyjęcia.
Artykuł 6
1. Po wejściu w życie niniejszego porozumienia Komitet Ministrów Rady Europy może zaprosić każde państwo nie będące członkiem Rady Europy do przystąpienia do niniejszego porozumienia.2. Przystąpienie takie zostanie dokonane przez złożenie u Sekretarza Generalnego Rady Europy dokumentu przystąpienia, które wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy od dnia jego złożenia.
Artykuł 7
1. Każda z Umawiających się Stron może, w czasie składania podpisu lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub przystąpienia, oświadczyć, że skorzysta z jednego lub kilku zastrzeżeń przewidzianych w załączniku II do niniejszego porozumienia.2. Każda z Umawiających się Stron może w całości lub częściowo wycofać zastrzeżenie, jakiego dokonała zgodnie z poprzednim ustępem, przez złożenie oświadczenia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy, które będzie obowiązywać od dnia jego otrzymania.
Artykuł 8
Załączniki stanowią integralną część niniejszego porozumienia.
Artykuł 9
1. Każda z Umawiających się Stron może, w czasie składania podpisu lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub przystąpienia, określić terytorium lub terytoria, do których niniejsze porozumienie ma zastosowanie.2. Każda z Umawiających się Stron, w czasie składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub przystąpienia lub też w jakimkolwiek późniejszym terminie, może, poprzez złożenie deklaracji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy, rozszerzyć niniejsze porozumienie na jakiekolwiek inne terytorium lub terytoria określone w deklaracji, za których stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialna i w których imieniu jest uprawniona do podejmowania zobowiązań.3. Każda deklaracja złożona stosownie do postanowień poprzedniego ustępu może, w odniesieniu do każdego terytorium określonego w takiej deklaracji, zostać wycofana zgodnie z procedurą, o której mowa w artykule 10 niniejszego porozumienia.
Artykuł 10
1. Porozumienie niniejsze zawarte jest na czas nieokreślony.2. Każda z Umawiających się Stron może, w zakresie, w jakim jej to dotyczy, wypowiedzieć swoje przystąpienie do porozumienia w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy.3. Takie wypowiedzenie wejdzie w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania przez Sekretarza Generalnego notyfikacji.
Artykuł 11
Sekretarz Generalny Rady Europy notyfikuje wszystkim członkom Rady oraz wszystkim innym państwom, które przystąpiły do niniejszego porozumienia:a)  każdy podpis złożony bez zastrzeżeń co do ratyfikacji albo przyjęcia,b)  każdy podpis złożony z zastrzeżeniem co do ratyfikacji albo przyjęcia,c)  złożenie każdego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia albo przystąpienia,d)  każdą datę wejścia w życie zmian lub rozszerzeń, o których mowa w artykule 3 ustęp 2,e)  każdą datę wejścia w życie niniejszego porozumienia zgodnie z artykułem 5,f)  każde powiadomienie otrzymane zgodnie z postanowieniami artykułu 2,g)  każdą notyfikację otrzymaną zgodnie z postanowieniami artykułu 7,h)  każdą deklarację otrzymaną zgodnie z postanowieniami artykułu 9,i)  każdą notyfikację otrzymaną zgodnie z postanowieniami artykułu 10 i termin wejścia w życie wypowiedzenia.Na dowód czego, niżej podpisani, należycie upełnomocnieni, podpisali niniejsze porozumienie.Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 1967 r. w jednym egzemplarzu w językach angielskim i francuskim, przy czym obydwa teksty są jednakowo autentyczne; oryginał zostanie złożony w archiwach Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże uwierzytelnione odpisy każdemu z sygnatariuszy i każdemu przystępującemu państwu.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK I
PODSTAWOWE STANDARDY SZKOLENIA I KSZTAŁCENIA PIELĘGNIAREK
Rozdział I
Definicja funkcji pielęgniarek z przeszkoleniem ogólnym
1. Pielęgniarka z przeszkoleniem ogólnym wykonuje, zgodnie z państwowym prawodawstwem, następujące podstawowe funkcje:a)  sprawuje fachową opiekę pielęgniarską nad pacjentami, zgodną z wymogami oraz fizycznymi, emocjonalnymi i duchownymi potrzebami pacjenta, bez względu na to, czy opieka sprawowana jest w instytucjach opieki zdrowotnej, domu, szkole czy miejscu pracy,b)  obserwuje sytuacje i stany fizyczne oraz emocjonalne, mające istotny wpływ na zdrowie, oraz przekazuje swoje obserwacje innym członkom zespołu opieki zdrowotnej,c)  szkoli i pełni rolę wiodącą dla personelu pomocniczego, od którego wymaga się zaspokajania potrzeb z zakresu opieki pielęgniarskiej we wszystkich instytucjach zdrowotnych.2. Funkcje te obejmują także ocenę potrzeb pielęgniarskich indywidualnego pacjenta oraz wyznaczanie personelu do opieki zgodnie z potrzebami danego pacjenta w określonym czasie.
Rozdział II
Wykształcenie wymagane od kandydatów ubiegających się o przyjęcie do szkół pielęgniarskichKandydaci ubiegający się o przyjęcie do szkół pielęgniarskich powinni, z reguły, reprezentować poziom kultury i rozwoju intelektualnego równy poziomowi przynajmniej 10 lat wykształcenia ogólnego. Dlatego też powinni oni posiadać ogólnie uznawane świadectwo ukończenia szkoły na tym poziomie lub muszą zdać egzamin wstępny o równorzędnym poziomie.
Rozdział III
Okres i program kształceniaProgram kształcenia pielęgniarek powinien obejmować minimum 4.600 godzin nauki pielęgniarstwa podstawowego. Przynajmniej połowa czasu przeznaczonego na naukę powinna być poświęcona na szkolenie kliniczne (praktykę) (patrz część B). Niemniej jednak liczba godzin szkolenia teoretycznego i formalnego (patrz część A) nie powinna być mniejsza od 1/3 całego programu szkolenia.
A. Szkolenie teoretyczne i formalneSzkolenie powinno obejmować wszystkie aspekty pielęgniarstwa, jak również profilaktykę chorób, oświatę zdrowotną, rehabilitację, działanie leków i podawanie leków oraz zagadnienia żywienia i dietetyki, a także udzielanie pierwszej pomocy, reanimację i teorię transfuzji krwi.Teoria i praktyka powinny być koordynowane i integrowane w trakcie realizacji programu.Przedmioty, które powinny być objęte programem, można podzielić na dwie następujące grupy:1. Pielęgniarstwo-    Orientacja zawodowa i etyka-    Ogólne pojęcie zdrowia i zasady pielęgnowania-    Zasady opieki pielęgniarskiej w dziedzinie:-    medycyny ogólnej i specjalizacji medycznych-    chirurgii ogólnej i specjalizacji chirurgicznych-    opieki nad dziećmi i pediatrii-    opieki nad matką i noworodkiem-    zdrowia psychicznego i psychiatrii-    opieki nad starszymi i geriatrii2. Nauki podstawowe-    Anatomia i fizjologia-    Patologia ogólna-    Bakteriologia, wirusologia, parazytologia-    Biofizyka i biochemia-    Higiena-    medycyna zapobiegawcza-    oświata zdrowotna-    Nauki społeczne-    socjologia-    psychologia-    zasady zarządzania-    zasady nauczania (dydaktyka)-    ustawodawstwo społeczne i zdrowotne-    prawne aspekty pielęgniarstwa.
B. Szkolenie kliniczne (praktyka kliniczna)Praktyka powinna obejmować wszystkie aspekty roli pielęgniarek, łącznie z profilaktyką chorób, oświatą zdrowotną, pierwszą pomocą, reanimacją i transfuzją krwi.Powinna ona obejmować także:-    medycynę ogólną i specjalizacje medyczne-    chirurgię ogólną i specjalizacje chirurgiczne-    opiekę nad dziećmi i pediatrię-    opiekę macierzyńską-    zdrowie psychiczne i psychiatrię (w wyspecjalizowanych placówkach, jeśli to możliwe)-    opiekę nad starszymi i geriatrię.Należy rozważyć następujące czynniki przy wyborze tych dziedzin:1. Zdobyte doświadczenie praktyczne powinno mieć wartość edukacyjną. Dlatego niezbędne jest posiadanie:-    dobrze wyszkolonego personelu zapewniającego zadowalającą opiekę pielęgniarską,-    odpowiednią bazę, wyposażenie i zaopatrzenie, zapewniające opiekę pielęgniarską nad pacjentami.2. We wszystkich oddziałach lub jednostkach, do których przydzielane są uczennice szkół pielęgniarskich na okres odbywania praktyki, powinna być przez cały okres przynajmniej jedna wykwalifikowana pielęgniarka, prowadząca nadzór, oraz wystarczająca liczba personelu pomocniczego, aby uniknąć podejmowania przez uczniów zadań nie mających wartości edukacyjnej z pielęgniarskiego punktu widzenia.3. Wykwalifikowane pielęgniarki w oddziałach lub w jednostkach zatwierdzonych do realizacji praktyk powinny pomagać w nadzorowaniu i szkoleniu uczniów, za których odpowiedzialny jest personel dydaktyczny.
Rozdział IV
Wymagania, które powinny być spełnione przy organizacji szkół pielęgniarskichW celu odpowiedniej realizacji programów kształcenia pielęgniarek organizacja i funkcjonowanie szkoły muszą spełniać następujące warunki:
A. Zarządzanie szkołą pielęgniarskąZarządzanie szkołą powinno być powierzone lekarzowi ogólnemu lub pielęgniarce z przygotowaniem dydaktycznym i administracyjnym.
B. Personel dydaktycznySzkolenie musi być prowadzone przez wykwalifikowanych nauczycieli: lekarzy, pielęgniarki i specjalistów różnych dyscyplin. Każda szkoła musi zatrudniać przynajmniej jedną wykwalifikowaną pielęgniarkę posiadającą przynajmniej roczne przeszkolenie przygotowujące do pracy dydaktycznej w zakresie pielęgniarstwa.
C. Finansowanie szkołyNależy wyraźnie określić wysokość funduszy przeznaczonych na pokrycie kosztów bezpośrednio związanych ze szkoleniem pielęgniarek, np. wynagrodzenia dla wykładowców i zakup sprzętu dydaktycznego.
Rozdział V
Dokumentacja ukończenia programu nauczania
A. Dokumentacja dotycząca przebiegu nauki powinna być zachowana, a jej autentyczność zagwarantowana przez kompetentne władze. Powinna ona obejmować:-    szczegóły dotyczące odbytych kursów,-    wyniki testów i egzaminów,-    ocenę uzdolnień osobistych i zawodowych, wykazanych przez ucznia w trakcie nauki.B. Końcowy egzamin powinien obejmować pisemne, praktyczne i ustne testy, a jego pozytywny wynik powinien być wpisany do świadectwa.
ZAŁĄCZNIK IIKażda z Umawiających się Stron może oświadczyć, że zastrzega sobie prawa do:  1)   nieprzestrzegania postanowień rozdziału II załącznika I, zakładając że kandydaci mogą osiągnąć poziom kulturalny i intelektualny równy poziomowi ośmiu lat wykształcenia ogólnego;  2)   nieprzestrzegania postanowień rozdziału II załącznika I, stwierdzając, że kandydaci nie muszą posiadać ogólnie uznanego świadectwa ukończenia szkoły;  3)   nieprzestrzegania postanowień rozdziału III załącznika I, określając inną liczbę godzin szkolenia teoretycznego i formalnego niż ta, o której mowa w tym rozdziale:  4)   nieprzestrzegania postanowień rozdziału III załącznika I:i)  uznając w programie nauki i szkolenia praktycznego opiekę nad matką i noworodkiem, zdrowie psychiczne i psychiatrię oraz opiekę nad starszymi i geriatrię za przedmioty fakultatywne, alboii)  zastrzegając, że zdrowie psychiczne i psychiatria nie będą wchodzić w zakres szkolenia klinicznego.
ZALECENIA
I. Minimalny wiek wymagany przy ubieganiu się o przyjęcie do szkół pielęgniarskichNie należy ustalać sztywnej granicy minimalnego wieku przy przyjmowaniu kandydatów do szkół pielęgniarskich. W krajach, w których wykształcenie ogólne jest objęte programem szkoły, wiek kandydatów ubiegających się o przyjęcie może być znacznie niższy niż tam, gdzie wykształcenie ogólne jest warunkiem niezbędnym. Dojrzałość również zależy od warunków społecznych i klimatycznych.Na ogół uczniowie nie powinni stykać się z pacjentami i środowiskiem szpitalnym przed ukończeniem 17-19 roku życia, w zależności od kraju.
II. Poziom wykształcenia wymagany od kandydatów ubiegających się o przyjęcie do szkół pielęgniarskich (patrz załącznik I do porozumienia, rozdział II)Ukończenie 10-letniej szkoły ogólnokształcącej nie jest obowiązkowe, jeśli poziom wykształcenia osiągnięty w krótszym okresie odpowiada wymaganemu poziomowi rozwoju kulturalnego i intelektualnego.
III. Okres i program kształcenia (patrz załącznik I do porozumienia, rozdział III, ustęp 1)Jeśli ogólna liczba godzin nauki wynosi więcej niż 4.600, zalecane proporcje muszą być respektowane jedynie w odniesieniu do minimalnej liczby godzin.
IV. Szkolenie praktyczne (patrz załącznik I do porozumienia, rozdział III B)a)  Dyrektor szkoły powinien zaproponować dziedziny szkolenia, a odpowiednie władze danego kraju powinny je zatwierdzić.b)  Dyrektor szkoły powinien zorganizować szkolenie praktyczne i zlecić nadzór nad jego realizacją personelowi wychowawczemu szkoły.c)  Postanowienie zawarte w ustępie 2, zgodnie z którym konieczne jest zapewnienie “wystarczającej liczby personelu pomocniczego, aby uniknąć podejmowania przez uczniów zadań nie mających wartości edukacyjnej z pielęgniarskiego punktu widzenia”, ma na celu zagwarantowanie uczniom szkół pielęgniarskich, że nie powstanie taka sytuacja, w której uczniowie mogliby mieć zleconą pracę, która nie wchodzi w zakres ich nauki, a która powinna być wykonywana przez inny personel.d)  Jeśli to możliwe, pielęgniarki, o których mowa w ustępie 3, powinny posiadać wykształcenie w dziedzinie dydaktyki pielęgniarskiej i zarządzania.e)  Następujące czynniki powinny być również brane pod uwagę:-    liczba pacjentów w oddziale lub w jednostce,-    zróżnicowanie obrazu klinicznego poszczególnych pacjentów,-    efektywność zarządzania oddziałem lub jednostką,-    dostępność programów szkolenia personelu pielęgniarskiego w miejscu pracy,-    zalecana maksymalna liczba uczniów w oddziale czy jednostce,-    stosowane metody dydaktyczne.
V. Wymagania, które powinny być spełnione przy organizacji szkoły pielęgniarskiej (patrz załącznik I do porozumienia rozdział IV)a)  Zarządzanie szkołą pielęgniarskąZespół składający się z pielęgniarek przeszkolonych w zakresie instruktażu oraz przedstawicieli innych dyscyplin, takich jak medycyna, kształcenie ogólne, administracja i nauki społeczne, powinien wspierać swoją wiedzą i radą administrację szkoły pielęgniarskiej.b)  Personel dydaktycznyNależy powołać opiekunów grup odpowiedzialnych za koordynację szkolenia teoretycznego i praktycznego. Opiekunami tymi powinny być pielęgniarki przygotowane do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz do nadzorowania przebiegu zajęć praktycznych. Powinny one wnosić wkład osobisty w nauczanie i szkolenie zawodowe uczniów. Liczba opiekunów powinna być zależna od liczby uczniów celem zapewnienia właściwego szkolenia i nadzoru. Proponuje się proporcję: jeden opiekun na 15 uczniów.c)  Baza szkoły pielęgniarskiejNależy zapewnić odpowiednio duże pomieszczenie dostosowane do liczby uczniów. Szkoła powinna posiadać następujące pomieszczenia: klasy, sale do zajęć praktycznych, małe sale do pracy w grupach, bibliotekę i laboratorium. Należy zabezpieczyć pojedyncze pomieszczenia biurowe dla określonej liczby pełnoetatowych pracowników administracyjnych i dla personelu dydaktycznego.d)  Wyposażenie niezbędne dla personelu dydaktycznegoNależy zapewnić takie wyposażenie, które stwarzałoby możliwości stosowania nowoczesnych metod nauczania i które powinno być wykorzystywane w sposób maksymalny. Szczególny nacisk należy położyć na dostępność pomocy audiowizualnych.
VI. Dokumenty, którymi powinna legitymować się pielęgniarkaA. Zaświadczenie (dyplom lub inny dokument) autoryzowane przez rząd kraju wydania lub przez organ tego kraju desygnowany w tym celu;B. Wyciąg z dokumentacji szkolnejWyciąg powinien określać:-    stan cywilny pielęgniarki-    odbyte kursy-    uzyskane wyniki;C. Świadectwo znajomości języków obcych.Po zapoznaniu się z powyższym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:-    zostało ono uznane za słuszne, pod warunkiem zgłoszenia zastrzeżenia* według treści zamieszczonej w oddzielnym piśmie,-    jest przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone,-    będzie niezmiennie zachowywane.Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.Dano w Warszawie dnia 13 grudnia 1995 r._________________*   Zastrzeżenie złożone w trakcie składania dokumentu ratyfikacyjnego: “Polska będzie korzystać do 2000 r. z zastrzeżeniem, o którym mowa w pkt 3 załącznika II”.

ROZPORZĄDZENIE

Bez kategorii | Autor: admin 3 Marzec 2007

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 11 czerwca 1996 r.
w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy.
(Dz. U. z dnia 27 czerwca 1996 r.)

Na podstawie art. 25 ust. 12 i art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234, z 1994 r. Nr 43, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 1, poz. 2, Nr 24, poz. 110 i Nr 61, poz. 283) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Z wnioskiem o udzielenie urlopu bezpłatnego w celu pełnienia z wyboru funkcji związkowej poza zakładem pracy, jeżeli z wyboru wynika obowiązek wykonywania tej funkcji w charakterze pracownika, może wystąpić do pracodawcy organizacja związkowa, w której pracownik ma pełnić daną funkcję.2. Organizacja związkowa powinna wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, co najmniej na 14 dni przed proponowanym terminem rozpoczęcia urlopu bezpłatnego, wskazując okres, na jaki ma być on udzielony.3. Pracodawca jest obowiązany udzielić urlopu bezpłatnego na okres wskazany przez organizację związkową; udzielenie urlopu bezpłatnego w innym terminie może nastąpić jedynie z ważnych przyczyn, na podstawie porozumienia pracodawcy z organizacją związkową.
§ 2. Organizacja związkowa, na której wniosek pracownikowi udzielono urlopu bezpłatnego, powinna niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o wygaśnięciu mandatu pracownika. W takim przypadku stosuje się odpowiednio przepis art. 74 Kodeksu pracy.
§ 3. W okresie urlopu bezpłatnego pracownik zachowuje prawo do umundurowania oraz do korzystania z lokalu mieszkalnego lub innego pomieszczenia mieszkalnego, zajmowanego przed urlopem bezpłatnym, jeżeli pracodawca jest uprawniony do określania warunków zajmowania przez pracowników takiego lokalu lub pomieszczenia.
§ 4. 1. Pracodawca jest obowiązany, na wniosek zarządu zakładowej organizacji związkowej, zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy na okres kadencji w zarządzie tej organizacji, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wykaże we wniosku, że zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zwolnienia, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234, z 1994 r. Nr 43, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 1, poz. 2, Nr 24, poz. 110 i Nr 61, poz. 283).2. Wniosek zarządu zakładowej organizacji związkowej powinien zawierać:  1)   wskazanie pracownika, któremu zwolnienie od pracy ma być udzielone,  2)   wskazanie okoliczności uzasadniających udzielenie zwolnienia od pracy,  3)   wskazanie, że zwolnienie od pracy ma być udzielone z zachowaniem prawa do wynagrodzenia albo bezpłatnie,  4)   określenie wymiaru i okresu zwolnienia od pracy.
§ 5. 1. Zarząd zakładowej organizacji związkowej jest obowiązany poinformować pracodawcę o ustaniu okoliczności uprawniających pracownika do korzystania ze zwolnienia od pracy.2. W razie ustania okoliczności, o których mowa w ust. 1, pracownik ma obowiązek przystąpienia do pracy.
§ 6. 1. Wynagrodzenie od pracodawcy, przysługujące pracownikowi w okresie zwolnienia od pracy, ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Przy obliczaniu tego wynagrodzenia dodatkowe wynagrodzenia za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, trudnych, szczególnie uciążliwych, uciążliwych lub niebezpiecznych uwzględnia się, jeżeli w czasie zwolnienia od pracy nie ustaje dotychczasowe narażenie pracownika na oddziaływanie takich warunków.2. Wynagrodzenie ustala się ponownie w razie zmiany zasad wynagradzania ogółu pracowników lub grupy zawodowej, którymi pracownik byłby objęty, gdyby nie korzystał ze zwolnienia od pracy.
§ 7. Korzystanie przez pracownika ze zwolnienia od pracy w niepełnym wymiarze godzin nie pozbawia go tych uprawnień pracowniczych, które, zgodnie z przepisami prawa pracy, są uzależnione od wykonywania pracy w pełnym wymiarze czasu pracy.
§ 8. Pracownik korzystający ze zwolnienia od pracy zachowuje prawo do świadczeń wynikających z tytułu zatrudnienia u pracodawcy udzielającego zwolnienia, zgodnie z przepisami określającymi zasady przyznawania takich świadczeń.
§ 9. Pracownikom korzystającym w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia z urlopu bezpłatnego lub zwolnienia od pracy, udzielonego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 maja 1992 r. w sprawie udzielania bezpłatnych urlopów oraz zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych (Dz. U. Nr 45, poz. 201), przysługuje prawo do dalszego korzystania z tego urlopu lub zwolnienia na dotychczasowych warunkach do upływu okresu, na jaki został udzielony urlop bezpłatny lub zwolnienie od pracy, chyba że wcześniej nastąpi wygaśnięcie ich mandatu.
§ 10. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 maja 1992 r. w sprawie udzielania bezpłatnych urlopów oraz zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych (Dz. U. Nr 45, poz. 201).
§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.