Ustawy

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU
z dnia 25 listopada 1996 r.
w sprawie nadania statutu Agencji Rezerw Materiałowych.
(Dz. U. z dnia 11 grudnia 1996 r.)

Na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych paliw (Dz. U. Nr 90, poz. 404) zarządza się, co następuje:

§ 1. Agencji Rezerw Materiałowych nadaje się statut stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
STATUT AGENCJI REZERW MATERIAŁOWYCH
Rozdział 1
Postanowienia ogólne
§ 1. Agencja Rezerw Materiałowych, zwana dalej Agencją, działa na podstawie ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych paliw (Dz. U. Nr 90, poz. 404), zwanej dalej ustawą, oraz niniejszego statutu.
§ 2. 1. Agencja działa na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.2. Agencja używa okrągłej pieczęci z godłem państwowym i napisem w otoku “Agencja Rezerw Materiałowych”.
§ 3. Do zadań Agencji należy:  1)   tworzenie rezerw gospodarczych surowców, materiałów i paliw oraz gospodarowanie tymi rezerwami,  2)   tworzenie rezerw mobilizacyjnych w zakresie działalności określonej w statucie,  3)   podejmowanie decyzji o zwolnieniu określonych w ustawie rezerw w zakresie upoważnień wynikających z przepisów wykonawczych do ustawy,  4)   prowadzenie rejestru podmiotów obowiązanych do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych,  5)   prowadzenie działalności kontrolnej w stosunku do podmiotów gospodarczych, na które nałożone zostały obowiązki w zakresie magazynowania i utrzymywania rezerw,  6)   prowadzenie działalności kontrolnej w zakresie tworzenia i gospodarowania zapasami obowiązkowymi paliw ciekłych, węgla kamiennego i gazu ziemnego w granicach upoważnień wynikających z ustawy,  7)   nakładanie kar za naruszenie obowiązków w zakresie tworzenia i utrzymywania rezerw oraz zapasów obowiązkowych paliw przez podmioty obowiązane do ich tworzenia, magazynowania i utrzymywania.
§ 4. W wykonaniu zadań statutowych Agencja:  1)   dokonuje zakupu surowców, materiałów oraz paliw na cele rezerw,  2)   dokonuje sprzedaży surowców, materiałów i paliw związanej z wymianą, odświeżaniem, zwolnieniami zwrotnymi oraz restrukturyzacją rezerw,  3)   przechowuje rezerwy w magazynach własnych i obcych,  4)   prowadzi własne składnice i magazyny,  5)   zagospodarowuje wolne powierzchnie magazynowe,  6)   zawiera umowy cywilnoprawne z podmiotami gospodarczymi na zadania zlecone w zakresie magazynowania rezerw.
§ 5. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Agencja może nawiązywać kontakty międzynarodowe z poszanowaniem norm prawa międzynarodowego, praw obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej i prawa ojczystego współpracujących podmiotów zagranicznych.
§ 6. W realizacji swoich zadań Agencja kieruje się zasadą racjonalnego gospodarowania powierzonym jej majątkiem.
Rozdział 2
Prezes Agencji
§ 7. 1. Prezes Agencji jest organem zarządzającym i wykonawczym Agencji.2. Prezes Agencji kieruje działalnością Agencji, reprezentuje ją na zewnątrz i ponosi odpowiedzialność za realizację zadań określonych ustawą.3. Prezes Agencji jest uprawniony do dokonywania czynności prawnych samodzielnie w imieniu Agencji.
§ 8. 1. Prezes Agencji działa przy pomocy wiceprezesów, głównego księgowego, naczelników wydziałów Biura Prezesa Agencji oraz dyrektorów oddziałów terenowych, którzy są przed nim odpowiedzialni za całość spraw objętych ich zakresem działania.2. Podział zadań pomiędzy Prezesa Agencji, wiceprezesów, naczelników wydziałów, dyrektorów oddziałów terenowych oraz ich zadania, wykonywane z tytułu nadzoru nad działalnością podporządkowanych im jednostek organizacyjnych, określa Prezes Agencji w regulaminie organizacyjnym Agencji.3. Prezes Agencji może zastrzec rozstrzygnięcie każdej sprawy do swojej wyłącznej decyzji.4. Do wykonywania wszelkich czynności prawnych wynikających z zadań własnych Agencji Prezes Agencji może udzielać pełnomocnictw wiceprezesom i głównemu księgowemu Agencji oraz dyrektorom oddziałów terenowych Agencji.
§ 9. 1. Prezes Agencji:  1)   dokonuje czynności prawnych w zakresie stosunku pracy pracowników Biura Prezesa Agencji oraz dyrektorów oddziałów terenowych Agencji,  2)   koordynuje działalność oddziałów terenowych oraz nadzoruje prace dyrektorów oddziałów terenowych Agencji,  3)   ustala regulamin organizacyjny Agencji.2. Prezes Agencji pełni funkcję pracodawcy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy w stosunku do pracowników wymienionych w ust. 1 pkt 1.
§ 10. Do realizacji określonych zadań Prezes Agencji może powoływać stałe lub doraźne zespoły problemowe, w których skład mogą wchodzić pracownicy Agencji oraz inni eksperci.
Rozdział 3
Biuro Prezesa Agencji
§ 11. 1. Biuro Prezesa Agencji, zwane dalej Biurem, jest aparatem wykonawczym Prezesa Agencji.2. W skład Biura wchodzą wydziały, sekcje i samodzielne stanowiska pracy.3. Prezes Agencji kieruje Biurem poprzez wiceprezesów, głównego księgowego oraz naczelników wydziałów.
§ 12. 1. Zakres czynności i pełnomocnictw wiceprezesów, głównego księgowego Agencji oraz naczelników wydziałów Biura określa Prezes Agencji w regulaminie organizacyjnym Agencji.2. Szczegółowy wykaz wydziałów, sekcji i samodzielnych stanowisk pracy Biura, zakresy ich działania oraz podporządkowanie określa Prezes Agencji w regulaminie organizacyjnym Agencji.
Rozdział 4
Oddziały terenowe Agencji
§ 13. 1. Jednostkami organizacyjnymi działającymi w terenie są oddziały terenowe Agencji Rezerw Materiałowych, zwane dalej oddziałami Agencji.2. Strukturę organizacyjną oraz zadania terenowych oddziałów Agencji określa Prezes Agencji w regulaminie organizacyjnym.
§ 14. 1. Pracami oddziałów Agencji kierują dyrektorzy, którzy ponoszą odpowiedzialność przed Prezesem Agencji za całość spraw objętych ich zakresem działania.2. Dyrektor oddziału Agencji reprezentuje oddział na zewnątrz i działa w granicach określonych przez statut oraz pełnomocnictw udzielanych przez Prezesa Agencji.
§ 15. 1. Dyrektor oddziału Agencji jest pracodawcą w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy oraz przełożonym wszystkich pracowników zatrudnionych w oddziale Agencji.2. Dyrektor oddziału Agencji dokonuje czynności prawnych w zakresie stosunku pracy pracowników oddziału.
§ 16. Oddział terenowy nie posiada osobowości prawnej. Gospodarkę finansową prowadzi na zasadach ograniczonego rozrachunku gospodarczego.
Rozdział 5
Zasady gospodarki finansowej Agencji
§ 17. Agencja gospodaruje wydzielonym jej i nabytym przez nią majątkiem, prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie ustawy oraz niniejszego statutu.
§ 18. 1. Agencja prowadzi gospodarkę finansową w oparciu o roczny plan finansowy.2. Roczny plan finansowy zawiera przewidywane przychody i wydatki na realizację zadań wynikających z postanowień ustawy, jak również na pokrycie kosztów funkcjonowania Agencji.3. Roczny plan finansowy zatwierdza Minister Przemysłu i Handlu.
§ 19. 1. Agencja tworzy fundusz statutowy.2. Fundusz statutowy odzwierciedla równowartość przejętej części majątku Skarbu Państwa od likwidowanego Głównego Zarządu Rezerw Państwowych i działającego przy nim Zarządu Organizacji Dostaw “Intermat” jako gospodarstwa pomocniczego.3. Fundusz statutowy zwiększa się z nadwyżki finansowej powstałej w danym roku budżetowym stosownie do przepisu art. 14 ust. 4 pkt 1 ustawy.4. Fundusz statutowy może zostać przeznaczony na:  1)   finansowanie przyrostu i odbudowy rezerw jako składnika majątku obrotowego w granicach ustalonych planem finansowym Agencji,  2)   finansowanie inwestycji,  3)   pokrycie straty bilansowej powstałej w danym roku budżetowym.
§ 20. 1. Przychodami Agencji są:  1)   dotacje budżetowe przeznaczone na utrzymanie i przyrost rezerw,  2)   wpływy uzyskiwane ze sprzedaży rezerw,  3)   wpływy ze sprzedaży usług magazynowych i innych,  4)   przychody finansowe z tytułu oprocentowania lokat, depozytów, środków finansowych na rachunkach bankowych oraz inne wpływy,  5)   przychody ze sprzedaży innych składników majątkowych poza wpływami, o których mowa w pkt 2.2. Kosztami Agencji są:  1)   wartość sprzedanych rezerw w cenie nabycia,  2)   koszty utrzymania i wymiany (odświeżania) rezerw,  3)   koszty związane z finansowaniem zmian wielkości i struktury rezerw,  4)   koszty jej funkcjonowania,  5)   koszty sprzedaży innych składników majątkowych (poza rezerwami),  6)   koszty finansowe, w tym odsetki i prowizje bankowe.
§ 21. 1. Agencja przejmie zadania i obowiązki oraz środki rzeczowe i finansowe od Głównego Zarządu Rezerw Państwowych z siedzibą w Warszawie oraz działającego przy Głównym Zarządzie Rezerw Państwowych gospodarstwa pomocniczego pod nazwą Zarząd Organizacji Dostaw “Intermat”, wraz z oddziałami terenowymi tego gospodarstwa pomocniczego.2. Przejęcie przez Agencję środków rzeczowych i finansowych, o których mowa w ust. 1, następuje protokolarnie według stanu wynikającego z bilansu sporządzonego na dzień 31 października 1996 r.3. Przejęcie przez Agencję oddziałów Zarządu Organizacji Dostaw “Intermat” następuje protokolarnie, wraz z przejęciem zadań i obowiązków oraz środków, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 6
System kontroli wewnętrznej
§ 22. 1. Za zorganizowanie i prawidłowe funkcjonowanie kontroli wewnętrznej, a także za należyte wykorzystanie wyników kontroli, odpowiedzialny jest Prezes Agencji.2. Czynności kontrolne w zakresie swojego działania wykonują z urzędu wiceprezesi, główny księgowy, naczelnicy wydziałów oraz dyrektorzy oddziałów Agencji.
§ 23. Kontroli wewnętrznej podlegają wszystkie komórki organizacyjne oraz oddziały Agencji.

Tagi: 1996_12_30 0666
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ
z dnia 19 lipca 1996 r.
w sprawie zasad wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej prowadzonych przez organy administracji rządowej.
(Dz. U. z dnia 7 sierpnia 1996 r.)

Na podstawie art. 773 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, do pracowników zatrudnionych w następujących jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej prowadzonych przez organy administracji rządowej:  1)   domach pomocy społecznej,  2)   dziennych domach pomocy społecznej,  3)   ośrodkach opiekuńczych,  4)   domach dla bezdomnych,  5)   noclegowniach,  6)   dziennych ośrodkach adaptacyjnych,  7)   środowiskowych domach samopomocy,  8)   gospodarstwach pomocniczych rolnych i hodowlanych, utworzonych przy domach pomocy społecznej, zwanych dalej “gospodarstwami pomocniczymi”.2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do nauczycieli i wychowawców zatrudnionych w domach pomocy społecznej, otrzymujących wynagrodzenie na podstawie odrębnych przepisów.
§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o “najniższym wynagrodzeniu”, rozumie się przez to najniższe wynagrodzenie zasadnicze w pierwszej kategorii zaszeregowania, określone w tabelach miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 3. 1. Ustala się  1)   tabele miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiące załącznik nr 1 do rozporządzenia,  2)   tabele stanowisk, zaszeregowań i wymagań kwalifikacyjnych pracowników, stanowiące załącznik nr 2 do rozporządzenia.2. Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy wynagrodzenie zasadnicze i inne składniki wynagrodzenia przysługują w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy określonego w umowie o pracę.3. Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego oblicza się przez podzielenie wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z osobistego zaszeregowania pracownika, określonego stawką miesięczną za pełny wymiar czasu pracy, przez:  1)   178 - dla pracowników, których tygodniowy wymiar czasu pracy wynosi średnio 42 godziny,  2)   170 - dla pracowników, których tygodniowy wymiar czasu pracy wynosi średnio 40 godzin,  3)   135 - dla pracowników, których tygodniowy wymiar czasu pracy wynosi średnio 31 godzin i 30 minut.4. Przepis ust. 3 pkt 1 stosuje się również przy obliczaniu godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego przy pilnowaniu.
§ 4. 1. Pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku związanym z kierowaniem zespołem przysługuje dodatek funkcyjny.2. Wysokość dodatku funkcyjnego, ustalonego w relacji procentowej do najniższego wynagrodzenia, określona jest w załączniku nr 2 do rozporządzenia.3. Pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku nie związanym z kierowaniem zespołem, koordynującemu wykonanie określonych zadań wynikających z programu działań na rzecz mieszkańców, może być przyznany dodatek funkcyjny w wysokości do 100% najniższego wynagrodzenia.
§ 5. 1. Pracownikowi przysługuje dodatek za wysługę lat w wysokości 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 5 latach pracy. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy następny rok pracy do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 i więcej latach pracy.2. Do okresu pracy uprawniającego do dodatku za wysługę lat wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia.3. Do okresu pracy uprawniającego do dodatku za wysługę lat wlicza się także inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.4. W przypadku dodatkowego zatrudnienia pracownika prawo do dodatku za wysługę lat ustala się odrębnie dla każdego stosunku pracy. Do okresu zatrudnienia dodatkowego nie podlegają zaliczeniu okresy zatrudnienia podstawowego.5. Dodatek za wysługę lat przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie. Dodatek ten przysługuje również za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby bądź konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które pracownik otrzymuje wynagrodzenie lub zasiłek z ubezpieczenia społecznego.6. Dodatek za wysługę lat jest wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia:  1)   począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik nabył prawo do dodatku lub prawo wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie prawa nastąpiło w ciągu miesiąca,  2)   za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub prawa do wyższej stawki dodatku nastąpiło pierwszego dnia miesiąca.
§ 6. 1. Pracownikowi zatrudnionemu stale w systemie pracy zmianowej, w pełnym wymiarze czasu pracy, przysługuje dodatek w wysokości 10% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej na II zmianie.2. Pracownikowi przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 20% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej.3. Pielęgniarce (asystentce pielęgniarskiej, młodszej pielęgniarce, przyuczonej pielęgniarce), opiekunowi, salowej i sanitariuszowi, zatrudnionym w domu pomocy społecznej, przysługuje zamiast dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2, dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 65% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej.4. Od dnia 1 stycznia 1997 r. dodatkowe wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie może być niższe od wynagrodzenia ustalonego na podstawie art. 137 § 2 Kodeksu pracy.5. Pracownikowi, o którym mowa w ust. 3, za pracę w niedziele i święta ustawowo wolne od pracy przysługuje dodatek w wysokości 45% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze dziennej.
§ 7. Pracownikowi pełniącemu funkcję brygadzisty przysługuje z tytułu wykonywania dodatkowych czynności polegających na kierowaniu, organizowaniu i nadzorowaniu pracy brygady, w okresie pełnienia tej funkcji, dodatek w wysokości uzależnionej od liczby pracowników w brygadzie - do 20% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego.
§ 8. 1. Za wykonywanie szczególnych zadań, nie mieszczących się w zakresie obowiązków wynikających z umowy o pracę, pracownikowi przysługuje odrębne wynagrodzenie. Rodzaje szczególnych zadań, za których wykonywanie przysługuje odrębne wynagrodzenie, oraz zasady jego przyznawania określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.2. Odrębne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, ustala się w relacji procentowej do najniższego wynagrodzenia.
§ 9. 1. Kierowcy samochodu osobowego może być przyznane, za jego zgodą, wynagrodzenie ryczałtowe obejmujące poszczególne składniki wynagrodzenia (w szczególności wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych oraz dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej), uwzględniające liczbę godzin przypadających do przepracowania w okresie jednego miesiąca - w przypadku gdy faktyczny czas pracy kierowcy w poszczególnych miesiącach nie ulega wahaniom i odpowiada liczbie godzin przyjętej do obliczenia wynagrodzenia.2. Kierowcy, któremu powierzono dodatkowe czynności nie wchodzące w zakres jego normalnych obowiązków, przysługuje dodatek w wysokości do 60% najniższego wynagrodzenia.
§ 10. 1. Pracownikowi zatrudnionemu w gospodarstwie pomocniczym, z którym stosunek pracy został nawiązany przed dniem 1 lipca 1996 r., za każdą godzinę pracy wykonywanej w warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych oraz szczególnie niebezpiecznych przysługuje dodatek w wysokości:  1)   przy pierwszym stopniu szkodliwości lub szczególnej uciążliwości - 5%,  2)   przy drugim stopniu szkodliwości lub szczególnej uciążliwości - 10%,  3)   przy trzecim stopniu szkodliwości lub szczególnej uciążliwości albo szczególnego niebezpieczeństwa - 15%,  4)   przy czwartym stopniu szkodliwości - 20%stawki godzinowej wynikającej z najniższego wynagrodzenia.2. W razie zbiegu prawa do dwóch lub więcej dodatków, przysługuje jeden dodatek w wysokości najwyższej.3. Rodzaje prac zaliczanych do poszczególnych stopni szkodliwości dla zdrowia lub szczególnej uciążliwości oraz prac szczególnie niebezpiecznych określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 11. Pracownikowi zatrudnionemu przy pilnowaniu przysługuje dodatek w wysokości 10% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę przepracowaną nieprzerwanie ponad 8 godzin do 12 godzin na dobę, w ramach miesięcznej normy czasu pracy wynikającej z pomnożenia 8 godzin przez liczbę roboczych dni kalendarzowych.
§ 12. Pracownikowi domu pomocy społecznej, któremu powierzono funkcję kierownika lub głównego księgowego w gospodarstwie pomocniczym, przysługuje wynagrodzenie ryczałtowe w wysokości 35% maksymalnego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego przewidzianych dla tego stanowiska.
§ 13. 1. W ramach środków na wynagrodzenie może być tworzony fundusz premiowy.2. Wysokość funduszu premiowego oraz zasady przyznawania i wypłacania premii określa zakładowy regulamin premiowania.
§ 14. W ramach środków na wynagrodzenia może być tworzony fundusz nagród z przeznaczeniem na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.
§ 15. 1. Pracownikowi przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, nagroda jubileuszowa w wysokości:  1)   75% miesięcznego wynagrodzenia - po 20 latach pracy,  2)   100% miesięcznego wynagrodzenia - po 25 latach pracy,  3)   150% miesięcznego wynagrodzenia - po 30 latach pracy,  4)   200% miesięcznego wynagrodzenia - po 35 latach pracy,  5)   300% miesięcznego wynagrodzenia - po 40 latach pracy.2. Pracownikowi gospodarstwa pomocniczego nagroda jubileuszowa, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje w przypadku, gdy okres 20 lat pracy upływa w dniu 1 lipca 1996 r. lub po tym dniu.3. Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.4. W razie równoczesnego pozostawania więcej niż w jednym stosunku pracy, do okresu pracy uprawniającego do nagrody wlicza się jeden z tych okresów.5. Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego do nagrody.6. Pracownik jest obowiązany udokumentować swoje prawo do nagrody jubileuszowej, jeżeli w jego aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji.7. Wypłata nagrody jubileuszowej powinna nastąpić niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa do tej nagrody.8. Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze - wynagrodzenie przysługujące mu w dniu jej wypłaty. Jeżeli pracownik nabył prawo do nagrody jubileuszowej będąc zatrudnionym w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu jej wypłaty, podstawę obliczenia nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w dniu nabycia prawa do nagrody. Nagrodę oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.9. W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem pracownika na rentę inwalidzką lub emeryturę, pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.10. Jeżeli w dniu 1 lipca 1996 r. albo w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających zaliczalność do okresów uprawniających do świadczeń pracowniczych okresów nie podlegających dotychczas wliczeniu pracownikowi upływa okres uprawniający go do dwóch lub więcej nagród, wypłaca mu się tylko jedną nagrodę - najwyższą.11. Pracownikowi, który w dniu 1 lipca 1996 r. albo w dniu wejścia w życie przepisów, o których mowa w ust. 10, ma okres dłuższy niż wymagany do nagrody danego stopnia, a w ciągu 12 miesięcy od tego dnia upłynie okres uprawniający go do nabycia nagrody wyższego stopnia, nagrodę niższą wypłaca się w pełnej wysokości, a w dniu nabycia prawa do nagrody wyższej - różnicę między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niższej.12. Przepisy ust. 10 i 11 mają odpowiednio zastosowanie, w razie gdy w dniu, w którym pracownik udokumentował swoje prawo do nagrody, był uprawniony do nagrody wyższego stopnia oraz w razie gdy pracownik prawo to nabędzie w ciągu 12 miesięcy od tego dnia.13. Pracownikom zatrudnionym w jednostkach, o których mowa w § 1 ust. 1, w dniu 1 lipca 1996 r., którzy przed tym dniem nabyli prawo do nagrody jubileuszowej w związku z wliczeniem okresów wymienionych w zarządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 grudnia 1989 r. w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania (Monitor Polski Nr 44, poz. 358), okresy te podlegają wliczeniu na dotychczasowych zasadach przy ustalaniu prawa do kolejnych nagród.14. Pracownicy, którzy podjęli zatrudnienie w jednostkach, o których mowa w § 1 ust. 1, po dniu 1 lipca 1996 r., nabywają prawo do nagrody jubileuszowej na zasadach określonych w ust. 3-12, niezależnie od wcześniejszego nabycia prawa do nagrody za dany okres.
§ 16. 1. Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty inwalidzkiej lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje jednorazowa odprawa pieniężna w wysokości:  1)   jednomiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli był zatrudniony krócej niż 15 lat,  2)   dwumiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 15 lat,  3)   trzymiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 20 lat.Odprawę oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.2. Okresy pracy i inne okresy uprawniające do odprawy ustala się według zasad obowiązujących przy ustalaniu okresów uprawniających do dodatku za wysługę lat.3. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa.
§ 17. 1. W ramach posiadanych przez dom pomocy społecznej środków finansowych, z bezpłatnych posiłków w czasie wykonywania pracy korzystają następujące grupy pracowników:  1)   pracownicy zatrudnieni stale przy sporządzaniu i wydawaniu posiłków, a także przy karmieniu osób niepełnosprawnych,  2)   salowe,  3)   pracownicy medyczni ze średnim wykształceniem, w przypadku wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych w wymiarze co najmniej 3 godzin w ciągu doby.2. Z jednego bezpłatnego posiłku nocnego o wartości jednej czwartej ustalonej stawki żywieniowej korzystają pracownicy medyczni ze średnim wykształceniem i salowe w czasie pracy w porze nocnej w godzinach od 22oo do 6oo.3. Pracownikom uprawnionym do bezpłatnych posiłków nie przysługuje zastępczo suchy prowiant lub ekwiwalent pieniężny, jeżeli z jakichkolwiek powodów nie korzystali z posiłków przyrządzanych w domu pomocy społecznej.
§ 18. Pracownik, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia nie ma wymaganych kwalifikacji w zakresie wykształcenia może być przeszeregowany tylko w ramach zajmowanego stanowiska.
§ 19. W stosunku do pracowników, o których mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia, traci moc zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej nr 18 z dnia 25 marca 1991 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, zmienione zarządzeniami: nr 31 z dnia 3 lipca 1992 r. nr 29, z dnia 17 maja 1993 r., nr 21 z dnia 8 lutego 1994 r., nr 31 z dnia 14 kwietnia 1994 r., nr 74 z dnia 19 października 1994 r., nr 13 z dnia 17 stycznia 1995 r., nr 81 z dnia 14 lipca 1995 r. i nr 129 z dnia 18 października 1995 r.
§ 20. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1996 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK nr 1
TABELE MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO
1. Dla pracowników zatrudnionych w jednostkach, o których mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia, z wyłączeniem gospodarstw pomocniczych 

Kategoria zaszeregowaniaKwota w złotych
I330-380
II335-390
III340-400
IV345-420
V350-440
VI355-460
VII360-485
VIII365-510
IX370-540
X375-575
XI380-620
XII385-670
XIII395-720
XIV415-770
XV440-825
XVI465-880
XVII500-935
XVIII535-990
XIX575-1.045
XX615-1.100

 
2. Dla pracowników zatrudnionych w gospodarstwach pomocniczych 

Kategoria zaszeregowaniaKwota w złotych
I330-380
II335-390
III340-400
IV345-420
V350-440
VI355-460
VII360-485
VIII365-510
IX370-540
X375-575
XI380-615
XII385-660
XIII390-705
XIV400-750
XV410-805
XVI420-860
XVII430-915

 
ZAŁĄCZNIK nr 2
TABELA STANOWISK, ZASZEREGOWAŃ I WYMAGAŃ KWALIFIKACYJNYCH PRACOWNIKÓW
I. W jednostkach, o których mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia, z wyłączeniem gospodarstw pomocniczych 

   Lp.   Stanowisko Kategoria zaszerego-waniaDodatek funkcy-jny (% najniż-szego wynagro-dzenia) Wymagane kwalifikacje
    wykształ-cenieliczba lat pracy
123456
1Dyrektor domu pomocy społecznej:    
 - powyżej 300 mieszkańcówXVIII-XXdo 2001)wyższe5
 - od 101 do 300 mieszkańcówXVII-XVIIIdo 2001)wyższe5
 - do 100 mieszkańcówXVI-XVIIdo 2001)wyższe5
2Zastępca dyrektora, główny księgowy domu pomocy społecznej:    
 - powyżej 300 mieszkańcówXVII-XVIIIdo 150wyższe5
 - od 101 do 300 mieszkańcówXVI-XVIIdo 150średnie8
 - do 100 mieszkańcówXV-XVIdo 150średnie8
3Kierownik aptekiXVII-XVIIIdo 150według odrębnych przepisów
4Starszy asystentXVII-XVIII-wyższe medyczne i specjali-zacja II stopnia w dziedzinie medycyny5
  XVII-XVIII-inne wyższe mające zastosowa-nie przy udziela-niu świadczeń i specja-lizacja II stopnia5
5AsystentXV-XVI-wyższe medyczne i specjali-zacja II stopnia w dziedzinie medycyny3
  XV-XVI-inne wyższe mające zastosowa-nie przy udziela-niu świadczeń i specja-lizacji I stopnia3
6Przełożona pielęgniarek w domu pomocy społecznej powyżej 300 mieszkańcówXV-XVIdo 150wyższe pielęg-niarskie lub inne wyższe mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń medycznych i średnie medyczne3
  XV-XVIdo 150średnie medyczne i przeszko-lenie specjali-styczne7
7Główny specjalistaXV-XVIdo 1102)wyższe5
 Radca prawnyXV-XVIdo 1102)według odrębnych przepisów
8KapelanXV-XVI-mgr teologii lub ukończone wyższe seminarium duchowne oraz skierowa-nie biskupa diecezjal-nego-
9Starszy felczerXV-XVI-średnie medyczne-
10Kierownik:- dziennego ośrodka adapta-  cyjnego- dziennego domu pomocy  społecznejXIV-XVIdo 150 w placówce powyżej 50 osób korzy-stają-cychwyższe4
 - ośrodka opiekuńczego- domu dla bezdomnych- noclegowni- środowiskowego domu  samopomocyXIV-XVIdo 105 w placówce do 50 osób korzy-stają-cychśrednie7
11Młodszy asystentXIV-XV-wyższe medyczne lub inne wyższe mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń1
12Przełożona pielęgniarek nie wymieniona pod lp. 6XIV-XVdo 150wyższe pielęgnia-rskie lub inne wyższe mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń medycznych i średnie medyczne3
  XIV-XVdo 150średnie medyczne i przeszko-lenie specjali-styczne7
 Pielęgniarka oddziałowaXIV-XVdo 105wyższe pielęgnia-rskie lub inne wyższe mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń medycznych i średnie medyczne3
  XIV-XVdo 105średnie medyczne i przeszko-lenie specjali-styczne6
13Kierownik działuXIV-XVdo 105wyżsześrednie47
14Zastępca kierownika:- dziennego ośrodka  adaptacyjnego- dziennego domu pomocy  społecznejXIII-XV120 w placówce powyżej 50 osób korzy-stają-cychwyższe3
 - ośrodka opiekuńczego- domu dla bezdomnych- noclegowni- środowiskowego domu  samopomocyXIII-XVdo 75 w placówce do 50 osób korzy-stają-cychśrednie6
15Starszy specjalistaXIII-XV-wyższe5
16Starszy pracownik socjalnyXIII-XV-wyższe o kierunkach określo-nych w odrębnych przepisach-
  XIII-XV-szkoła pracowni-ków socjalnych5
17Kierownik samodzielnej sekcjiXIII-XIVdo 75wyżsześrednie47
18Starsza pielęgniarkaXIII-XIV-wyższe pielęgnia-rskie-
  XIII-XIV-średnie medyczne5
19FelczerXIII-XIV-średnie medyczne-
20Starszy:- opiekun- technik fizjoterapiiXIII-XIV-średnie medyczne inne średnie mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń5
21Zakładowy inspektor bhpXII-XIV-według odrębnych przepisów3)
 SpecjalistaXII-XIV-wyższe3
 Starszy rewident zakładowyXII-XIV-wyżsześrednie25
22Starszy:- technik (laborant) medyczny- masażysta- instruktor terapii  zajęciowejXII-XIV-średnie medyczne, szkoła masażystów, inne średnie mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń5
 Starszy instruktor do spraw kulturalno-oświatowychXII-XIV-średnie i przeszko-lenie specjali-styczne 
23Zastępca głównego księgowego domu pomocy społecznejXII-XIIIdo 75wyżsześrednie58
24Kierownik sekcjiXII-XIIIdo 75wyżsześrednie35
25Kierownik:- warsztatu- magazynu- kuchni- pralni- szwalniXI-XIIIdo 75wyżsześrednie35
26Pracownik socjalnyXI-XIII-szkoła pracowni-ków socjalnych-
 Technik fizjoterapii, pielęgniarkaXI-XIII-średnie medyczne, inne średnie mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń-
 OpiekunXI-XIII-średnie-
27Starszy dietetykXI-XII-średnie medyczne, inne średnie mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń5
 Technik (laborant) medyczny, instruktor terapii zajęciowejXI-XII-średnie medyczne, inne średnie mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń-
 Instruktor do spraw kulturalno-oświatowychXI-XII-średnie-
28Dietetyk, masażystaX-XI-średnie medyczne, inne średnie mające zastosowa-nie przy udzielaniu świadczeń, szkoła masażystów-
29Asystentka pielęgniarskaX-XI-szkoła asystentek pielę-gniarskich-
30IntendentRewident zakładowyStarszy:-inspektor- księgowy- kasjerX-XI-wyżsześrednie25
 - magazynierX-XI-średnie1
31Inspektor, księgowyIX-X-wyżsześrednie-4
 KasjerIX-X-średnie1
 MagazynierIX-X-średniepodstawowe-2
32Kierownik świetlicyVIII-IXdo 60wyżsześrednie25
33Starszy:- bibliotekarzVIII-IX-wyżsześrednie25
 - referentVIII-IX-średnie2
 - maszynistkaVIII-IX-średnie-
34Młodsza pielęgniarka4)VIII-IX-średnie lub podstawowe oraz przeszko-lenie zawodowe-
 Przyuczona pielęgniarka4)VIII-IX-podstawowe oraz przeszko-lenie zawodowe-
35Wykwalifikowana pomoc dentystycznaVIII-IX-średnie lub podstawowe oraz przeszko-lenie zawodowe-
 Pomoc laboratoryjnaVIII-IX-podstawowe-
36SanitariuszVII-IX-podstawowe oraz ukończony kurs dla sanitariu-szy i zdanie egzaminu kwalifika-cyjnego-
 Starsza salowaVII-IX-podstawowe5
37Pomoc dentystycznaPrzyuczeni:- masażysta- dietetyk- laborantVII-VIII-podstawowe oraz przeszko-lenie zawodowe-
38MaszynistkaVII-VIII-średnie-
39ReferentSekretarkaBibliotekarzVI-VIII-średnie-
40SalowaVI-VIII-podstawowe-
41TelefonistkaVI-VII-podstawowe-

 1)   Dyrektorowi domu pomocy społecznej powyżej 500 miejsc może być przyznany dodatek funkcyjny w wysokości do 300%.2)   Jeżeli kieruje komórką organizacyjną lub zespołem pracowników.3)   Wymagania kwalifikacyjne pracowników służby bhp określają przepisy uchwały nr 14 Rady Ministrów z dnia 18 lutego 1992 r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Monitor Polski Nr 7, poz. 48).4)   Dotyczy wyłącznie pracowników zatrudnionych w dniu wejścia w życie rozporządzenia. 

  Lp.  StanowiskoKategoria zaszerego-wania Wymagane kwalifikacje
   wykształcenieliczba lat pracy
12345
1Konserwator urządzeńMistrz w zawodzieXI-XIIśrednie lub zasadnicza szkoła zawodowa i uprawnienia mistrzowskie-
2Palacz kotłów parowych i wodnych powyżej 100oCX-XIzasadnicza szkoła zawodowa i kurs przysposobienia zawodowego oraz zaświadczenie kwalifikacyjne typu “E”-
3Szef kuchniRzemieślnik w zawodzie technicznym: hydraulik, ślusarz, tokarz, spawacz, elektromonter itp.IX-Xzasadnicza szkoła zawodowa oraz obligatoryjne przeszkolenie w danym zawodzie-
 Ogrodnik, murarz, malarz, stolarz, szklarz, dekarz, krawiec itp.IX-Xzasadnicza szkoła zawodowa lub podstawowa i kurs przysposobienia zawodowego-
4Palacz nie wymieniony pod lp. 2IX-Xzasadnicza szkoła zawodowa i niezbędne przeszkolenie-
 Pomocnik palacza kotłów wymienionego pod lp. 2IX-Xprzyuczenie do wykonywania zespołu czynności-
5Kierowca samochodu ciężarowegoIX-Xwedług odrębnych przepisów-
6Kierowca samochodu osobowegoVII-VIIIwedług odrębnych przepisów-
7KucharzPraczkaVII-IXzasadnicza szkoła zawodowa lub szkoła podstawowa i umiejętność wykonywania pracy-
 KonwojentVII-VIIIzasadnicza szkoła zawodowa lub szkoła podstawowa i umiejętność wykonywania pracy-
8SzwaczkaPrasowaczkaKelnerkaVI-VIIIzasadnicza szkoła zawodowa lub szkoła podstawowa i umiejętność wykonywania pracy-
 Pomocnik palacza wymienionego pod lp. 4VI-VIIprzyuczenie do zawodu-
9Pomoc kuchennaV-VI–
10Pracownik gospodarczyIV-Vumiejętność wykonywania pracy (zespołu czynności)-
11Starszy:- dozorca- strażnik- portier  IV-Vumiejętność wykonywania pracy (zespołu czynności)  3
12Dozorca, portier, strażnik, woźny, szatniarz, goniec, sprzątaczka, dźwigowy, powielaczowyIII-IVpodstawowe-
13Pracownik w okresie nauki zawodu lub przyuczenia do zawoduI-III–

 II. W gospodarstwach pomocniczych 

   Lp.   Stanowisko Kategoria zaszerego-waniaDodatek funk-cyjny (% najniż-szego wynagro-dzenia) Wymagane kwalifikacje
    wykształ-cenieliczba lat pracy
123456
1Kierownik gospodarstwaXIV-XVIIdo 100wyżsześrednie58
2Zastępca kierownika gospodarstwaGłówny księgowyXII-XVdo 90wyżsześrednie58
3Główny specjalistaXII-XVdo 701)wyższe5
 Radca prawnyXII-XVdo 701)według odrębnych przepisów
4Starszy specjalistaXI-XIII-wyższe5
5Starszy księgowyXI-XIII-wyżsześrednie25
6SpecjalistaX-XII-wyższe3
7MagazynierVIII-X-średniepodstawowe-2
8Starszy referent,kasjerVII-IX-średnie2
 KsięgowyVII-IX-wyżsześrednie-4
9ReferentVI-VIII-średnie-
10Rzemieślnik: ślusarz, stolarz itp.VIII-X-zasadnicza szkoła zawodowa lub podstawowa i umiejęt-ność wykony-wania pracy w zawodzie-
11Wykwalifikowany pracownik produkcji zwierzęcej, traktorzystaVII-IX-zasadnicza szkoła zawodowa lub podstawowa i umiejęt-ność wykony-wania zespołu czynności-
12Wykwalifikowany pracownik produkcji roślinnejVI-VIII-zasadnicza szkoła zawodowa lub podstawowa i umiejęt-ność wykony-wania zespołu czynności-
13Przyuczony pracownik produkcji roślinnej i zwierzęcejV-VII-umiejęt-ność wykonywa-nia zespołu czynności-
14Pracownik gospodarczyIII-V-umiejęt-ność wykonywa-nia zespołu czynności-
15DozorcaII-IV-umiejęt-ność wykonywa-nia zespołu czynności-
16Pracownik w okresie nauki zawodu lub przyuczenia do zawoduI-III—

 1)   Jeżeli kieruje komórką organizacyjną lub zespołem pracowników.
ZAŁĄCZNIK nr 3
RODZAJE SZCZEGÓLNYCH ZADAŃ, ZA KTÓRYCH WYKONYWANIE PRZYSŁUGUJE ODRĘBNE WYNAGRODZENIE, ORAZ ZASADY JEGO PRZYZNAWANIA 

 Lp. ZadanieWynagrodzenie (% najniższego wynagrodzenia)
1Przygotowanie zwłok do pogrzebudo 40
2Strzyżenie i golenie mieszkańca strzyżeniegoleniedo 6do 3do 3

 1. Przygotowanie zwłok do pogrzebu, o którym mowa pod lp. 1, obejmuje przeniesienie zwłok do kostnicy, umycie zwłok, ogolenie oraz ubranie i włożenie do trumny.2. Wynagrodzenie za golenie przysługuje za golenie niesprawnych mieszkańców, którzy nie są w stanie wykonać tych czynności samodzielnie.3. Wynagrodzenie określone w tabeli przysługuje za jednorazowe wykonanie czynności przez pracownika lub zespół pracowników.
ZAŁĄCZNIK nr 4
RODZAJE PRAC ZALICZANYCH DO POSZCZEGÓLNYCH STOPNI SZKODLIWOŚCI DLA ZDROWIA LUB SZCZEGÓLNEJ UCIĄŻLIWOŚCI ORAZ PRAC SZCZEGÓLNIE NIEBEZPIECZNYCH
§ 1. 1. Do pierwszego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub szczególnej uciążliwości zalicza się prace wykonywane:  1)   w warunkach narażenia na działanie pyłów nie wywołujących zwłóknienia tkanki płucnej,  2)   w warunkach narażenia na działanie substancji toksycznych nie kumulujących się w organizmie,  3)   w pomieszczeniach zamkniętych, w których ze względów technologicznych utrzymuje się stale temperatura efektywna powyżej 25oC lub poniżej 10oC,  4)   w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza przekraczającej 80%, w błocie lub w bezpośrednim kontakcie z wodą,  5)   w warunkach narażenia na promieniowanie ultrafioletowe lub podczerwone, np. spawanie, hartowanie,  6)   w warunkach narażenia na wibrację ogólną,  7)   w pomieszczeniach, w których konieczne jest stałe stosowanie sztucznego oświetlenia,  8)   przy obsłudze elektronicznych monitorów ekranowych.2. Do drugiego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub szczególnej uciążliwości zalicza się prace wykonywane:  1)   w warunkach narażenia na działanie pyłów wywołujących zwłóknienie tkanki płucnej,  2)   w warunkach narażenia na działanie substancji toksycznych kumulujących się w organizmie,  3)   w warunkach narażenia na hałas,  4)   w obniżonym lub podwyższonym ciśnieniu wynikającym z procesu technologicznego,  5)   w warunkach narażenia na działanie miejscowej wibracji, np. używanie ręcznych narzędzi pneumatycznych,  6)   w warunkach nadmiernego obciążenia wysiłkiem fizycznym co najmniej 2.000 kcal dla mężczyzn i 1.200 kcal dla kobiet lub wymagające wymuszonej pozycji ciała,  7)   w warunkach narażenia na działanie hormonów i antybiotyków powodujących zaburzenia czynności fizjologicznych organizmu oraz innych czynników o analogicznym jak te hormony i antybiotyki działaniu, jeżeli zostanie to uznane przez instytut medycyny pracy.3. Do trzeciego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub szczególnej uciążliwości zalicza się prace wykonywane:  1)   w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące,  2)   w warunkach narażenia na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości w zakresie od 0,1 do 300.000 MHz w strefie zagrożenia.4. Do trzeciego stopnia zalicza się również szczególnie niebezpieczne prace:  1)   na wysokości powyżej 2 m i w wykopach o głębokości poniżej 2 m, uznane za niebezpieczne w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy,  2)   związane z wytwarzaniem, stosowaniem, magazynowaniem, transportowaniem gazów i materiałów wybuchowych,  3)   wewnątrz zbiorników, aparatów, kanałów, studni itp., których wykonywanie wymaga specjalnego zezwolenia,  4)   przy urządzeniach elektroenergetycznych znajdujących się pod napięciem powyżej 220 V, wykonywane zgodnie z przepisami o bezpieczeństwie pracy w energetyce,  5)   związane z załadunkiem i rozładunkiem paliw płynnych oraz ich transportem,  6)   w kontakcie z materiałem zakaźnym albo chorymi zakaźnie ludźmi lub zwierzętami,  7)   w kontakcie z ludźmi chorymi na choroby psychiczne lub upośledzonymi w znacznym stopniu,  8)   w kontakcie ze skazanymi zatrudnionymi w przywięziennych zakładach pracy,  9)   pod ziemią lub pod wodą.5. Do czwartego stopnia szkodliwości dla zdrowia zalicza się prace wykonywane z benzydyną, alfa- i beta-naftyloaminą, chlorkiem winylu oraz innymi czynnikami o analogicznym jak te substancje działaniu, jeżeli zostanie to uznane przez instytut medycyny pracy.
§ 2. 1. Prace określone w § 1 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 1-3 uważa się za wykonywane w warunkach szkodliwych dla zdrowia, uzasadniających przyznanie dodatku, jeżeli w środowisku pracy przekroczone są najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w odrębnych przepisach lub inne obowiązujące normy higieniczno-sanitarne.2. Pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia, o których mowa w ust. 1, dokonywane są przez laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz inne laboratoria upoważnione przez właściwych terenowo państwowych wojewódzkich inspektorów sanitarnych.

Tagi: 1996_12_27 0448
Brak komentarzy »

PROTOKÓŁ
zmieniający Jednolitą konwencję o środkach odurzających z 1961 r.,
sporządzony w Genewie dnia 25 marca 1972 r.
(Dz. U. z dnia 25 marca 1996 r.)

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
W dniu 25 marca 1972 r. został sporządzony w Genewie Protokół zmieniający Jednolitą konwencję o środkach odurzających z 1961 r., w następującym brzmieniu:
PROTOKÓŁ
zmieniający Jednolitą konwencję o środkach odurzających z 1961 r.
PREAMBUŁA
Strony niniejszego protokołu,
mając na uwadze postanowienia zawarte w Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r., sporządzonej w Nowym Jorku dnia 30 marca 1961 r. (zwanej dalej Jednolitą konwencją),
pragnąc poprawić Jednolitą konwencję,
uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1
Poprawki do artykułu 2 ustępy 4, 6 i 7 Jednolitej konwencji
W artykule 2 ustępy 4, 6 i 7 Jednolitej konwencji otrzymują następujące brzmienie:”4.  Przetwory objęte wykazem III podlegają tym samym przepisom o kontroli, co przetwory zawierające środki odurzające objęte wykazem II, z tym wyjątkiem, że postanowienia litery (b) ustępu 1 i ustępów 3 do 15 artykułu 31 i ustępu (b) artykułu 34 w zakresie ich nabywania i sprzedaży detalicznej nie muszą być do nich stosowane i że przy podawaniu oszacowań (artykuł 19) i danych statystycznych (artykuł 20) wymagane informacje będą ograniczone do ilości środków odurzających zużytych przy wyrobie danych przetworów.”"6.  Poza przepisami o kontroli, stosowanymi do wszystkich środków odurzających objętych wykazem I, opium podlega ponadto postanowieniom ustępu 1 litera (f) artykułu 19 oraz artykułów 21 bis, 23 i 24, liście koka - postanowieniom artykułów 26 i 27, a konopie indyjskie - postanowieniom artykułu 28.7.   Mak lekarski, krzew koka, roślina konopi, słoma makowa oraz liście konopi podlegają przepisom o kontroli przewidzianym odpowiednio w ustępie 1 litera (e) artykułu 19, ustępie 1 litera (g) artykułu 20, w artykule 21 bis oraz w artykułach 22 do 24; 22, 26 i 27; 22 i 28; 25 i 28.”
Artykuł 2
Poprawki do tytułu artykułu 9 Jednolitej konwencji i do ustępu 1 tego artykułu oraz dodanie nowych ustępów 4 i 5
Tytuł artykułu 9 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:
“Skład i zadania Organu”
Artykuł 9 ustęp 1 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”1.  Organ składa się z trzynastu członków, których Rada wybiera, jak następuje:(a)  trzech członków mających doświadczenie lekarskie, farmakologiczne bądź farmaceutyczne z listy co najmniej pięciu osób mianowanych przez Światową Organizację Zdrowia; oraz(b)  dziesięciu członków z listy osób mianowanych przez członków Organizacji Narodów Zjednoczonych i przez Strony nie będące członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych.”Po artykule 9 ustęp 3 Jednolitej konwencji dodaje się następujące ustępy:”4.  Organ we współpracy z Rządami i zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji będzie dążył do ograniczenia uprawy, zbioru, wyrobu i zużycia środków odurzających do rozmiarów niezbędnych na potrzeby lecznicze i naukowe, do zapewnienia w tym celu dostępności tych środków oraz do zapobiegania nielegalnym uprawom, zbiorowi, wyrobowi, obrotowi i używaniu środków odurzających.5.  Wszelkie kroki podejmowane przez Organ na mocy tej konwencji mają być jak najściślej zgodne z duchem pogłębiania współpracy Rządów z Organem i stworzenia mechanizmu stałego dialogu między Rządami a Organem, co zapewni pomoc i ułatwi skuteczne działanie na szczeblu krajowym, zmierzające do osiągnięcia celów niniejszej konwencji.”
Artykuł 3
Poprawki do artykułu 10 ustępy 1 i 4 Jednolitej konwencji
W artykule 10 ustępy 1 i 4 Jednolitej konwencji otrzymują następujące brzmienie:”1.  Członkowie Organu sprawują mandaty przez okres pięciu lat i mogą być wybrani ponownie.”"4.  Rada na wniosek Organu może odwołać członka Organu, który przestał odpowiadać warunkom członkostwa, przewidzianym w ustępie 2 artykułu 9. Wniosek taki będzie powzięty, jeżeli padnie za nim dziewięć głosów członków Organu.”
Artykuł 4
Poprawka do artykułu 11 ustęp 3 Jednolitej konwencji
Artykuł 11 ustęp 3 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”3.  Kworum konieczne na posiedzeniach Organu wynosi ośmiu członków.”
Artykuł 5
Poprawka do artykułu 12 ustęp 5 Jednolitej konwencji
Artykuł 12 ustęp 5 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”5.  Organ, mając na uwadze ograniczenie zużycia środków odurzających i obrotu nimi do poziomu zapewniającego pokrycie niezbędnych potrzeb leczniczych i naukowych oraz dostępność tych środków dla tych celów, zatwierdzi w możliwie najkrótszym czasie oszacowania, w tym oszacowania uzupełniające, lub może je poprawić za zgodą zainteresowanego Rządu. W wypadku niezgodności między Rządem a Organem, ten ostatni będzie uprawniony do określenia, przekazania i ogłoszenia swych własnych oszacowań, w tym oszacowań uzupełniających.”
Artykuł 6
Poprawki do artykułu 14 ustępy 1 i 2 Jednolitej konwencji
W artykule 14 ustępy 1 i 2 Jednolitej konwencji otrzymują następujące brzmienie:”1. (a)  Jeśli po zbadaniu danych dostarczonych Organowi przez Rządy w wykonaniu postanowień niniejszej konwencji lub informacji przekazanych przez organy Narodów Zjednoczonych albo przez wyspecjalizowane agencje bądź też zakładając, że są one zatwierdzone przez Komisję na podstawie zalecenia Organu, przez jakiekolwiek inne organizacje międzyrządowe lub międzynarodowe organizacje pozarządowe, w których bezpośredniej kompetencji znajduje się ta tematyka i które mają status konsultacyjny przy Radzie Ekonomiczno-Społecznej, zgodnie z artykułem 71 Karty Narodów Zjednoczonych, lub które mają podobny status w wyniku specjalnego porozumienia z Radą, Organ ma obiektywne powody do przypuszczenia, że cele niniejszej konwencji są poważnie zagrożone z powodu niewykonywania przez którąkolwiek Stronę, kraj lub terytorium postanowień niniejszej konwencji, ma on prawo do proponowania zainteresowanemu Rządowi rozpoczęcia konsultacji lub do proszenia o złożenie wyjaśnień. Jeżeli jakaś Strona, kraj lub terytorium, mimo braku zaniedbań w realizacji konwencji, stały się lub jeśli są dowody na to, że mogą się stać ważnymi ośrodkami nielegalnych upraw, zbioru lub wyrobu albo obrotu lub używania środków odurzających, Organ ma prawo do proponowania zainteresowanemu Rządowi rozpoczęcia konsultacji. Zachowując prawo do zwracania uwagi Stronom, Radzie i Komisji na zagadnienia omawiane poniżej w literze (d), Organ będzie traktował jako poufną prośbę do Rządów o podanie informacji i wyjaśnień lub propozycję konsultacji i same konsultacje prowadzone z danym Rządem w myśl niniejszego ustępu;(b)  Po podjęciu kroków zgodnie z literą (a) niniejszego ustępu Organ, jeśli uzna to za konieczne, może wezwać zainteresowany Rząd, aby zastosował takie środki zaradcze, jakie ze względu na okoliczności wydają się niezbędne do zapewnienia wykonania postanowień niniejszej konwencji;(c)  Organ może, jeśli jest przekonany, że takie działanie jest niezbędne do oceny sprawy, o której mowa w literze (a) niniejszego ustępu, zaproponować zainteresowanemu Rządowi przeprowadzenie na jego terytorium badań w tej sprawie takimi środkami, jakie ten Rząd uzna za właściwe. Jeżeli zainteresowany Rząd zdecyduje się na podjęcie badań, może on zwrócić się do Organu o dostarczenie ekspertyzy i o doradztwo jednej lub więcej osób posiadających wymagane kompetencje, aby pomóc funkcjonariuszom Rządu w zaproponowanych badaniach. Osoba lub osoby, które Organ zamierza w tym celu zatrudnić, powinny uzyskać aprobatę właściwego Rządu. Szczegóły przeprowadzenia badań i okres, w jakim badania powinny być zakończone, będą uzgadniane w drodze konsultacji między Rządem a Organem. Rząd przekaże Organowi wyniki badań i wskaże, podjęcie jakich środków zaradczych uważa za konieczne.(d)  Jeżeli Organ stwierdzi, że zainteresowany Rząd nie udzielił zadowalających wyjaśnień, mimo że został do tego wezwany zgodnie z literą (a) niniejszego ustępu, lub nie podjął żadnych środków zaradczych, do których zastosowania został wezwany zgodnie z literą (b) powyżej, bądź też gdy powstała poważna sytuacja wymagająca współdziałania w skali międzynarodowej w celu jej poprawienia, Organ może zwrócić uwagę na powyższe Stronom, Radzie i Komisji. Organ postąpi tak wówczas, gdy cele konwencji zostały poważnie zagrożone, a nie było możliwości pomyślnego rozwiązania sprawy w żaden inny sposób. Organ postąpi tak również wówczas, gdy stwierdzi, że sytuacja jest na tyle poważna, iż wymaga współdziałania w skali międzynarodowej w celu jej poprawienia oraz iż zawiadomienie o tej sprawie Stron, Rady i Komisji jest najwłaściwszym sposobem dla ułatwienia takiego współdziałania; po rozważeniu sprawozdań Organu oraz Komisji, jeśli są dostępne w tej sprawie, Rada może zwrócić uwagę Zgromadzeniu Ogólnemu na tę sprawę.2.   Organ, zwracając uwagę Stronom, Radzie i Komisji na jakąś sprawę, zgodnie z ustępem 1 (d) powyżej, może, jeśli uzna to za konieczne, zalecić Stronom, aby wstrzymały przywóz środków odurzających z tego kraju lub terytorium bądź wywóz środków odurzających do tego kraju lub terytorium, bądź zarówno przywóz, jak i wywóz tych środków na okres ustalony lub do czasu, gdy sytuacja w tym kraju lub na tym terytorium będzie uznana przez Organ za zadowalającą. Zainteresowane Państwo może przedłożyć tę sprawę Radzie.”
Artykuł 7
Nowy artykuł 14 bis
Poniższy artykuł dodaje się po artykule 14 Jednolitej konwencji:
“Artykuł 14 bis
Pomoc techniczna i finansowa
W przypadkach, w których Organ uzna to za właściwe lub jako uzupełnienie bądź alternatywę do działań wymienionych w artykule 14 ustępy 1 i 2, Organ może, za zgodą zainteresowanego Rządu, zwrócić się do właściwych organów Narodów Zjednoczonych i agencji wyspecjalizowanych o pomoc techniczną lub finansową albo o oba rodzaje pomocy dla danego Rządu w celu wsparcia jego wysiłków na rzecz wypełnienia zobowiązań wynikających z konwencji, włączając w to zobowiązania wyliczone lub wspomniane w artykułach 2, 35, 38 i 38 bis.”
Artykuł 8
Poprawka do artykułu 16 Jednolitej konwencji
Artykuł 16 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”Sekretarz Generalny zapewni obsługę biurową Komisji i Organu. W szczególności Sekretarz Organu będzie wyznaczony przez Sekretarza Generalnego w porozumieniu z Organem.”
Artykuł 9
Poprawki do artykułu 19 ustępy 1, 2 i 5 Jednolitej konwencji
W artykule 19 ustępy 1, 2 i 5 Jednolitej konwencji otrzymują następujące brzmienie:”1.  Strony przekażą Organowi corocznie w odniesieniu do każdego ze swych terytoriów, w sposób i w formie przepisanej przez Organ i na formularzach dostarczonych przez Organ, oszacowania dotyczące następujących spraw:(a)  ilości środków odurzających, które mają być zużyte do celów leczniczych i naukowych;(b)  ilości środków odurzających, które mają być zużyte do wyrobu innych środków odurzających, przetworów wymienionych w wykazie III i substancji nie objętych niniejszą konwencją;(c)  ilości środków odurzających, które mają znajdować się w zapasach na dzień 31 grudnia tego roku, do którego odnosi się oszacowanie;(d)  ilości środków odurzających koniecznych do zwiększenia zapasów specjalnych;(e)  obszaru (w hektarach) i położenia geograficznego terenu przewidzianego pod uprawę maku lekarskiego;(f)  przybliżonej wielkości zbioru opium;(g)  liczby zakładów przemysłowych wytwarzających syntetyczne środki odurzające;(h)  ilości syntetycznych środków odurzających, które mają być wytworzone przez każdy z zakładów przemysłowych, o których mowa w poprzedniej literze.2. (a)  Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w artykule 21 ustęp 3 oszacowanie całkowite dla każdego terytorium i dla każdego środka odurzającego, z wyjątkiem opium i syntetycznych środków odurzających, będzie sumą ilości podanych w literach (a), (b) i (d) ustępu 1 niniejszego artykułu, powiększoną o ilość niezbędną do doprowadzenia zapasów faktycznych w dniu 31 grudnia poprzedniego roku do poziomu oszacowanego zgodnie z literą (c) ustępu 1 powyżej;(b)  Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w artykule 21 ustęp 3 odnoszących się do przywozu i w ustępie 2 artykułu 21 bis, oszacowanie całkowite opium dla każdego terytorium będzie albo sumą ilości podanych w ustępie 1 litery (a), (b) i (d) niniejszego artykułu, powiększoną o ilości niezbędne do doprowadzenia zapasów faktycznych w dniu 31 grudnia poprzedniego roku do poziomu oszacowanego zgodnie z literą (c) ustępu 1, bądź też ilością określoną w ustępie 1 litera (f) niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z nich jest większa;(c)  Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w ustępie 3 artykułu 21, oszacowanie całkowite dla każdego terytorium i dla każdego syntetycznego środka odurzającego będzie albo sumą ilości podanych w ustępie 1 litery (a), (b) i (d) niniejszego artykułu, powiększoną o ilości niezbędne do doprowadzenia zapasów faktycznych w dniu 31 grudnia poprzedniego roku do poziomu oszacowanego zgodnie z ustępem 1 litera (c), bądź też sumą ilości podanych w ustępie 1 litera (h) niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z nich jest większa;(d)  Oszacowania sporządzone zgodnie z poprzednimi literami niniejszego ustępu będą odpowiednio zmodyfikowane, w celu uwzględnienia wszelkich ilości skonfiskowanych i następnie dopuszczonych do legalnego użytku, jak również wszelkich ilości pobranych z zapasów specjalnych na potrzeby ludności cywilnej.”"5.  Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w ustępie 3 artykułu 21 i uwzględniając postanowienia zawarte w artykule 21 bis, tam, gdzie mają one zastosowanie, oszacowania nie mogą być przekroczone.
Artykuł 10
Poprawki do artykułu 20 Jednolitej konwencji
Artykuł 20 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”1.  Strony dostarczą Organowi w odniesieniu do każdego ze swych terytoriów w sposób i w formie przepisanej przez Organ i na formularzach dostarczonych przez Organ dane statystyczne dotyczące następujących spraw:(a)  zbioru lub wyrobu środków odurzających;(b)  zużycia środków odurzających do wyrobu innych środków odurzających, przetworów zawartych w wykazie III i substancji nie objętych niniejszą konwencją oraz zużycia słomy makowej do wyrobu środków odurzających;(c)  spożycia środków odurzających;(d)  przywozu i wywozu środków odurzających i słomy makowej;(e)  konfiskat środków odurzających oraz przeznaczenia środków skonfiskowanych;(f)  zapasów środków odurzających na dzień 31 grudnia tego roku, do którego odnoszą się dane statystyczne; oraz(g)  dającej się stwierdzić wielkości obszaru upraw maku lekarskiego.2. (a)  Dane statystyczne odnoszące się do spraw wymienionych w ustępie 1, z wyjątkiem litery (d), będą sporządzane coroczne i dostarczane Organowi nie później niż 30 czerwca roku następnego po roku, którego dotyczą.(b)  Dane statystyczne odnoszące się do spraw wymienionych w literze (d) ustępu 1 będą sporządzane kwartalnie i dostarczane Organowi w ciągu jednego miesiąca po zakończeniu kwartału, do którego się odnoszą.3.   Strony nie mają obowiązku dostarczania danych statystycznych odnoszących się do zapasów specjalnych, jednak dostarczą oddzielnie dane statystyczne dotyczące środków odurzających przywiezionych z zagranicy lub nabytych w kraju lub na terytorium na potrzeby specjalne, jak również ilości środków odurzających pobranych z zapasów specjalnych na pokrycie potrzeb ludności cywilnej.”
Artykuł 11
Nowy artykuł 21 bis
Poniższy nowy artykuł dodaje się po artykule 21 Jednolitej konwencji:
“Artykuł 21 bis
Ograniczenie produkcji
1.   Produkcja opium przez jakiekolwiek państwo lub terytorium będzie zorganizowana i kontrolowana w taki sposób, aby zapewnić, tak dalece, jak to jest możliwe, żeby ilość zebrana w jednym roku nie przekraczała oszacowań dla produkcji opium, ustalonych zgodnie z ustępem 1 (f) artykułu 19.2.   Jeżeli Organ stwierdzi na podstawie posiadanych informacji i zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, że Strona, która przekazała oszacowania w myśl ustępu 1 (f) artykułu 19, nie ograniczyła zbioru opium wewnątrz jej granic do celów legalnych do ilości przewidzianej zgodnie z odpowiednimi oszacowaniami i że znacząca ilość opium zebranego legalnie bądź nielegalnie wewnątrz granic takiej Strony została wprowadzona do nielegalnego obrotu, może on po zbadaniu wyjaśnień danej Strony, które powinny być przedłożone mu w ciągu jednego miesiąca po zawiadomieniu o zaistniałych faktach, powziąć decyzję o potrąceniu całej ilości lub jej części z przewidywanej wielkości zbioru i z całości oszacowań zdefiniowanych w ustępie 2 (b) artykułu 19 na najbliższy rok, w którym potrącenie będzie technicznie wykonalne, biorąc pod uwagę porę roku i kontraktowe zobowiązania dotyczące wywozu opium. Taka decyzja nabiera mocy w dziewięćdziesiąt dni po zawiadomieniu o niej zainteresowanej Strony.3.   Po zawiadomieniu zainteresowanej Strony o decyzji podjętej zgodnie z ustępem 2 powyżej, dotyczącej zmniejszenia limitu, Organ podejmuje z tą Stroną konsultacje w celu zadowalającego rozwiązania problemu.4.   W razie nieosiągnięcia zadowalającego rozwiązania, Organ może zastosować postanowienia artykułu 14, jeśli to jest właściwe.5.   Podejmując swoją decyzję dotyczącą zmniejszenia limitu zgodnie z ustępem 2 powyżej, Organ weźmie pod uwagę nie tylko wszystkie istotne okoliczności, łącznie z tymi, które spowodowały problem nielegalnego obrotu, o którym mowa w ustępie 2 powyżej, lecz również jakiekolwiek odpowiednie nowe środki kontroli, które mogłyby być podjęte przez Stronę.”
Artykuł 12
Poprawka do artykułu 22 Jednolitej konwencji
Artykuł 22 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”1.   W przypadku gdy panujące warunki w kraju lub na terytorium jakiejkolwiek Strony wymagają, według jej zdania, zakazu uprawy maku lekarskiego, krzewu koka lub rośliny konopi jako najodpowiedniejszego sposobu dla ochrony zdrowia i dobrobytu społecznego oraz dla zapobieżenia przenikaniu środków odurzających do nielegalnego obrotu, zainteresowana Strona wprowadzi zakaz uprawy.2.   Strona, która wprowadzi zakaz uprawy maku lekarskiego lub rośliny konopi, podejmie odpowiednie środki, aby skonfiskować jakiekolwiek rośliny uprawiane nielegalnie i zniszczyć je, z wyjątkiem niewielkich ilości potrzebnych Stronie do celów naukowych i badawczych.”
Artykuł 13
Poprawka do artykułu 35 Jednolitej konwencji
Artykuł 35 Jednolitej konwencji otrzymuje następujące brzmienie:”Biorąc pod uwagę własne systemy konstytucyjne, prawne i administracyjne, Strony:(a)  podejmą kroki na szczeblu krajowym w celu uzgodnienia akcji zapobiegawczej i represyjnej skierowanej przeciwko nielegalnemu obrotowi; w tym celu mogą one wyznaczyć odpowiedni urząd, odpowiedzialny za takie współdziałanie;(b)  będą sobie wzajemnie pomagały w walce z nielegalnym obrotem środkami odurzającymi;(c)  będą ściśle współdziałały ze sobą i z właściwymi międzynarodowymi organizacjami, których są członkami, w celu prowadzenia w sposób uzgodniony walki przeciwko nielegalnemu obrotowi;(d)  zapewnią, aby międzynarodowe współdziałanie właściwych urzędów przebiegało bez zahamowań;(e)  zapewnią, aby w przypadku przekazywania między krajami dokumentów prawnych w celu prowadzenia akcji sądowej, przekazanie następowało bez zahamowań organom wyznaczonym przez Strony; wymóg ten nie narusza prawa Strony do żądania, aby dokumenty prawne były jej przesłane na drodze dyplomatycznej;(f)  dostarczą, jeżeli uznają to za właściwe, Organowi i Komisji za pośrednictwem Sekretarza Generalnego, w uzupełnieniu informacji wymaganej zgodnie z artykułem 18, informacji na temat nielegalnej działalności związanej ze środkami odurzającymi wewnątrz swych granic, włączając w to informację o nielegalnych uprawach, zbiorach, wyrobie, użyciu i obrocie środkami odurzającymi; oraz(g)  dostarczą informacji, o których mowa w poprzednim ustępie, jeśli jest to możliwe, w taki sposób i w tych terminach, jakie Organ zażąda; na prośbę Strony Organ może zaproponować swoją pomoc w dostarczeniu informacji i w działaniach zmierzających do ograniczenia nielegalnej działalności, związanej ze środkami odurzającymi wewnątrz granic tej Strony.”
Artykuł 14
Poprawki do artykułu 36 ustępy 1 i 2 Jednolitej konwencji
W artykule 36 ustępy 1 i 2 Jednolitej konwencji otrzymują następujące brzmienie:”1. (a)  Z zastrzeżeniem swych ograniczeń konstytucyjnych, każda Strona podejmie takie kroki, które zapewnią, aby uprawa, zbiór, wyrób, sporządzanie wyciągów, przetwarzanie, posiadanie, oferowanie, oferowanie do sprzedaży, rozpowszechnianie, kupno, sprzedaż, dostarczanie na jakichkolwiek warunkach, pośredniczenie, wysyłanie, przesyłanie w tranzycie, przewóz, przywóz i wywóz środków odurzających, sprzeczne z postanowieniami niniejszej konwencji, i wszelkie inne czynności, które w przekonaniu danej Strony mogą być w sprzeczności z postanowieniami niniejszej konwencji, były uznane za przestępstwa karalne, gdy popełniane są umyślnie, i aby poważne przestępstwa podlegały odpowiedniej karze, a w szczególności karze więzienia lub innej karze pozbawienia wolności;(b)  Niezależnie od postanowień zawartych w poprzedniej literze, gdy przestępstwa te popełnią osoby nadużywające środków odurzających, Strony mogą postanowić - albo jako alternatywę do skazania lub orzeczenia kary, albo w uzupełnieniu do skazania lub orzeczenia kary - aby zastosowano wobec tych osób środki lecznicze, kształcenie, opiekę po leczeniu, rehabilitację i resocjalizację, zgodnie z ustępem 1 artykułu 38.2.   Z zastrzeżeniem ograniczeń konstytucyjnych Strony, jej systemu prawnego i prawa wewnętrznego:(a) (i)  każde z przestępstw wyszczególnionych w ustępie 1 będzie uważane za przestępstwo odrębne, jeśli zostało popełnione w różnych krajach;(ii)  umyślny udział w którymkolwiek z wymienionych przestępstw, zmowa w celu ich popełnienia i usiłowanie ich popełnienia oraz czynności przygotowawcze i operacje finansowe związane z przestępstwami wymienionymi w niniejszym artykule będą stanowiły przestępstwa karalne, przewidziane w ustępie 1;(iii)  wyroki skazujące, wydane za granicą za popełnienie takich przestępstw, będą brane pod uwagę dla ustalenia przypadków recydywy; oraz(iv)  wyżej wymienione poważne przestępstwa, niezależnie od tego, czy zostały popełnione przez obywateli własnego kraju czy przez cudzoziemców, będą ścigane przez Stronę, na której terytorium przestępstwo zostało dokonane, lub przez Stronę, na której terytorium przestępca zostanie zatrzymany, jeżeli wydanie nie może być dokonane ze względu na ustawodawstwo Strony, do której wniosek o wydanie został skierowany, i jeśli taki przestępca nie był już uprzednio sądzony i wyrok nie został wydany;(b) (i)  każde z przestępstw wymienionych w ustępach 1 i 2 (a) (ii) tego artykułu będzie uważane za przestępstwo powodujące wydanie w każdej umowie o ekstradycji obowiązującej między Stronami. Strony postarają się włączyć te przestępstwa, jako przestępstwa powodujące wydanie, do każdej umowy o ekstradycji, która ma być między nimi zawarta;(ii)  jeżeli Strona, która uzależnia wydanie od istnienia odpowiedniej umowy o ekstradycji, otrzymała wniosek o wydanie od innej Strony, z którą nie ma umowy o ekstradycji, może według własnego uznania uznać niniejszą konwencję za prawną podstawę do dokonania wydania w odniesieniu do przestępstw wymienionych w ustępach 1 i 2 (a) (ii) niniejszego artykułu. Do wydania stosuje się pozostałe warunki przewidziane przez ustawodawstwo Strony, do której wpłynął wniosek;(iii)  Strony, które nie uzależniają wydania od istnienia odpowiedniej umowy, uzgodnią między sobą traktowanie przestępstw wymienionych w ustępach 1 i 2 (a) (ii) niniejszego artykułu jako powodujących wydanie, z uwzględnieniem warunków przewidzianych przez ustawodawstwo Strony, do której wpłynął wniosek;(iv)  wydanie będzie przyznane zgodnie z ustawodawstwem Strony, do której skierowany został wniosek o wydanie i, niezależnie od punktów (b) (i), (ii) i (iii) niniejszego ustępu, Strona będzie miała prawo odmówić zgody na wydanie, jeżeli właściwe władze uznają, że przestępstwo nie jest dostatecznie poważne.”
Artykuł 15
Poprawki do artykułu 38 Jednolitej konwencji i jego tytułu
Artykuł 38 Jednolitej konwencji i jego tytuł otrzymują następujące brzmienie:
“Środki przeciwko narkomanii
1.   Strony zwrócą szczególną uwagę i zastosują wszelkie praktycznie możliwe kroki w celu zapobieżenia nadużywaniu środków odurzających oraz dla wczesnego wykrywania, leczenia, kształcenia, opieki po leczeniu, rehabilitacji i resocjalizacji zagrożonych osób i będą koordynować swoje wysiłki podejmowane w tych celach.2.   Strony będą popierać, w miarę możliwości, kształcenie personelu w zakresie leczenia, opieki po leczeniu, rehabilitacji i resocjalizacji osób nadużywających środków odurzających.3.   Strony podejmą wszelkie praktycznie możliwe kroki w celu udzielenia pomocy osobom, których praca wymaga zdobycia zrozumienia dla problemów nadużywania środków odurzających i zapobiegania ich nadużywaniu, i będą takie zrozumienie rozpowszechniać wśród szerokich kręgów społeczeństwa, jeżeli istnieje obawa, że nadużywanie tych środków może przybrać wielkie rozmiary.”
Artykuł 16
Nowy artykuł 38 bis
Poniższy nowy artykuł dodaje się po artykule 38 Jednolitej konwencji:
“Artykuł 38 bis
Porozumienia w sprawie ośrodków regionalnych
Jeżeli Strona uzna to za pożądane w ramach swoich działań przeciwko nielegalnemu obrotowi środkami odurzającymi, biorąc należycie pod uwagę własny system konstytucyjny, prawny i administracyjny, na jej życzenie, z pomocą techniczną Organu lub agencji wyspecjalizowanych, będzie popierać, w konsultacji z innymi zainteresowanymi Stronami regionu, ustanowienie porozumień mających na celu rozwój regionalnych ośrodków badawczych i szkoleniowych dla zwalczania problemów wynikających z nielegalnego używania środków odurzających i ich obrotu.”
Artykuł 17
Języki protokołu i procedura dotycząca podpisania, ratyfikacji i przystąpienia
1.   Niniejszy protokół, którego teksty angielski, chiński, francuski, hiszpański i rosyjski są jednakowo autentyczne, będzie otwarty do podpisania do dnia 31 grudnia 1972 r. w imieniu którejkolwiek Strony lub sygnatariusza Jednolitej konwencji.2.   Niniejszy protokół podlega ratyfikacji przez Państwa, które go podpisały i które ratyfikowały Jednolitą konwencję lub do niej przystąpiły. Dokumenty ratyfikacyjne będą złożone Sekretarzowi Generalnemu.3.   Niniejszy protokół będzie po dniu 31 grudnia 1972 r. otwarty do przystąpienia dla jakiejkolwiek Strony Jednolitej konwencji, która nie podpisała niniejszego protokołu. Dokumenty przystąpienia będą złożone Sekretarzowi Generalnemu.
Artykuł 18
Wejście w życie
1.   Niniejszy protokół, łącznie z zawartymi w nim poprawkami, wejdzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu czterdziestego dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia, zgodnie z artykułem 17.2.   W odniesieniu do każdego innego państwa, które złoży dokument ratyfikacyjny lub dokument przystąpienia po dacie złożenia wspomnianego czterdziestego dokumentu, niniejszy protokół wejdzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu przez to Państwo jego dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.
Artykuł 19
Skutki wejścia w życie
Każde państwo, które stało się Stroną Jednolitej konwencji po wejściu w życie niniejszego protokołu, zgodnie z ustępem 1 artykułu 18 powyżej, jeżeli nie wyrazi innego zamiaru:(a)  będzie uważane za Stronę poprawionej Jednolitej konwencji; oraz(b)  będzie uważane za Stronę nie poprawionej Jednolitej konwencji w stosunku do którejkolwiek Strony tej konwencji, nie związanej niniejszym protokołem.
Artykuł 20
Postanowienia przejściowe
1.   Czynności Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających, przewidziane w poprawkach zawartych w niniejszym protokole, będą wykonywane przez Organ, jak postanowiono w nie poprawionej Jednolitej konwencji, od dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, zgodnie z ustępem 1 artykułu 18 powyżej.2.   Rada Ekonomiczno-Społeczna ustali datę, od której Organ utworzony zgodnie z poprawkami zawartymi w niniejszym protokole podejmie swoje obowiązki. Począwszy od tej daty tak utworzony Organ podejmie funkcje Organu ustanowionego w nie poprawionej Jednolitej konwencji w stosunku do Stron nie poprawionej Jednolitej konwencji i w stosunku do tych Stron umów wyliczonych w artykule 44 tamże, które nie są Stronami niniejszego protokołu.3.   Spośród członków wybranych w pierwszych wyborach po zwiększeniu liczby członków Organu z jedenastu do trzynastu kadencja sześciu członków wygasa po upływie trzech lat, a kadencja pozostałych siedmiu członków po upływie pięciu lat.4.   Członkowie Organu, których kadencja nie wygaśnie po upływie wspomnianego wyżej początkowego okresu trzech lat, zostaną wybrani przez losowanie przeprowadzone przez Sekretarza Generalnego bezpośrednio po zakończeniu pierwszych wyborów.
Artykuł 21
Zastrzeżenia
1.   Każde państwo może, w chwili podpisania lub ratyfikacji niniejszego protokołu lub przystąpienia do niego, złożyć zastrzeżenie do jakiejkolwiek zawartej w nim poprawki, z wyjątkiem poprawek do artykułu 2 ustępy 6 i 7 (artykuł 1 niniejszego protokołu), artykułu 9 ustępy 1, 4 i 5 (artykuł 2 niniejszego protokołu), artykułu 10 ustępy 1 i 4 (artykuł 3 niniejszego protokołu), artykułu 11 (artykuł 4 niniejszego protokołu), artykułu 14 bis (artykuł 7 niniejszego protokołu), artykułu 16 (artykuł 8 niniejszego protokołu), artykułu 22 (artykuł 12 niniejszego protokołu), artykułu 35 (artykuł 13 niniejszego protokołu), artykułu 36 ustęp 1 (b) (artykuł 14 niniejszego protokołu), artykułu 38 (artykuł 15 niniejszego protokołu) i artykułu 38 bis (artykuł 16 niniejszego protokołu).2.   Państwo, które złożyło zastrzeżenia, może je w dowolnym czasie wycofać w całości lub w części na podstawie zawiadomienia na piśmie.
Artykuł 22
Sekretarz Generalny przekaże uwierzytelnione kopie niniejszego protokołu wszystkim Stronom i sygnatariuszom Jednolitej konwencji. Po wejściu w życie niniejszego protokołu, zgodnie z ustępem 1 artykułu 18 powyżej, Sekretarz Generalny sporządzi tekst Jednolitej konwencji poprawionej zgodnie z niniejszym protokołem i przekaże jej wierne, uwierzytelnione kopie wszystkim Państwom-Stronom lub uprawnionym do stania się Stronami poprawionej konwencji.Sporządzono w Genewie dnia dwudziestego piątego marca tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego drugiego roku, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwach Organizacji Narodów Zjednoczonych.Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszy protokół w imieniu swych odnośnych Rządów.Po zaznajomieniu się z powyższym protokołem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:- został on uznany za słuszny zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych;- Rzeczpospolita Polska postanawia przystąpić do powyższego protokołu;- przyrzeka, że będzie on niezmiennie zachowywany.Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.Dano w Warszawie dnia 15 kwietnia 1993 r.

Tagi: 1996_12_31 0149
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ
z dnia 4 kwietnia 1996 r.
w sprawie nadania statutu Centralnemu Ośrodkowi Badania Odmian Roślin Uprawnych.
(Dz. U. z dnia 17 kwietnia 1996 r.)

Na podstawie art. 15 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 149, poz. 724) zarządza się, co następuje:

§ 1. Centralnemu Ośrodkowi Badania Odmian Roślin Uprawnych nadaje się statut stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik 
STATUT CENTRALNEGO OŚRODKA BADANIA ODMIAN ROŚLIN UPRAWNYCH
§ 1. Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, zwany dalej “Centralnym Ośrodkiem”, jest państwową jednostką organizacyjną i działa na podstawie ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 149, poz. 724) i niniejszego statutu.
§ 2. Siedzibą Centralnego Ośrodka jest Słupia Wielka w województwie poznańskim.
§ 3. Nadzór nad Centralnym Ośrodkiem sprawuje Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.
§ 4. 1. Przedmiotem działania Centralnego Ośrodka jest:  1)   przeprowadzanie badań i oceny odmian w celu ich rejestracji lub przyznawania hodowcom wyłącznego prawa do ich odmian, w szczególności badań i oceny zmierzającej do stwierdzenia odrębności, wyrównania i trwałości oraz do oceny wartości gospodarczej odmian,  2)   prowadzenie rejestru odmian oraz ewidencji odmian zgłoszonych do tego rejestru,  3)   prowadzenie księgi ochrony wyłącznego prawa do odmian oraz spisu zgłoszonych do przyznania wyłącznego prawa,  4)   prowadzenie badań odmianowych w celu uzyskania informacji o wartości gospodarczej odmian dla ich użytkowników w odniesieniu do roślin uprawnych, których odmiany wpisuje się do rejestru bez wymagania zadowalającej wartości gospodarczej.2. Do zadań Centralnego Ośrodka należy w szczególności:  1)   planowanie, organizacja oraz przeprowadzanie badań i doświadczeń odmianowych,  2)   ustalanie metodyki badań i doświadczeń odmianowych oraz metodyki opracowywania wyników tych badań i doświadczeń,  3)   ustalanie metod i kryteriów oceny wartości gospodarczej odmian oraz sporządzanie charakterystyk gospodarczych odmian,  4)   ustalanie metody i kryteriów oceny odrębności, wyrównania i trwałości odmian oraz sporządzanie charakterystyk botanicznych odmian,  5)   ustalanie i ogłaszanie szczegółowych warunków i wymagań obowiązujących przy zgłaszaniu odmian do rejestru odmian i do przyznania wyłącznego prawa do odmiany,  6)   publikowanie wyników badań i doświadczeń odmianowych, list odmian roślin rolniczych, warzywnych, ozdobnych i sadowniczych, metodyk badania odmian, a także Diariusza Centralnego Ośrodka,  7)   publikowanie grup roślin, w ramach których nie można wpisywać do rejestru i księgi ochrony praw do odmian tych samych lub podobnych nazw różnych odmian,  8)   publikowanie metodyk urzędowego badania odmian,  9)   upowszechnianie informacji o odmianach,  10)  przeprowadzanie lustracji hodowli odmian,  11)  opracowywanie okresowych analiz związanych z oceną postępu w hodowli roślin i stanu oceny odmian,  12)  badanie dla Inspekcji Nasiennej tożsamości i czystości odmianowej nasion będących w krajowym i zagranicznym obrocie handlowym,  13)  współpraca z krajowymi oraz zagranicznymi jednostkami i organizacjami zajmującymi się badaniami i oceną odmian,  14)  inicjowanie działalności związanej z postępem naukowym i technicznym w ocenie odmian,  15)  wykonywanie innych zadań zleconych przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.
§ 5. 1. Centralnym Ośrodkiem kieruje Dyrektor przy pomocy dwóch zastępców.2. Dyrektora Centralnego Ośrodka powołuje i odwołuje Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.3. Zastępców Dyrektora powołuje i odwołuje Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej na wniosek Dyrektora Centralnego Ośrodka.4. Do obowiązków Dyrektora należy w szczególności:  1)   kierowanie działalnością Centralnego Ośrodka oraz reprezentowanie go na zewnątrz,  2)   zarządzanie majątkiem Centralnego Ośrodka,  3)   podejmowanie decyzji w sprawach wpisania, odmowy wpisania i skreślania odmian z rejestru odmian roślin uprawnych oraz w sprawach przyznania, odmowy przyznania, stwierdzenia nieważności lub pozbawienia wyłącznego prawa do odmiany.5. Wpisanie odmiany do rejestru, odmowa wpisania i skreślenie odmiany z rejestru następuje po zasięgnięciu opinii odpowiedniej komisji do spraw rejestracji odmian. Zakres działania tych komisji określają odrębne przepisy.6. Dyrektor Centralnego Ośrodka może upoważnić zastępców dyrektora do prowadzenia określonych przez niego spraw oraz podejmowania decyzji w jego imieniu w określonych sprawach.7. Dyrektor Centralnego Ośrodka zatrudnia pracowników w Centralnym Ośrodku oraz powołuje i odwołuje dyrektorów gospodarstw pomocniczych.8. W skład Centralnego Ośrodka wchodzą następujące komórki organizacyjne:  1)   Zakład Badania i Oceny Wartości Gospodarczej Odmian,  2)   Zakład Metod Statystycznych i Elektronicznego Przetwarzania Danych,  3)   Zakład Upowszechniania i Dokumentacji Badań,  4)   Samodzielna Pracownia Rejestracji i Ochrony Praw do Odmian,  5)   Samodzielna Pracownia Badań i Oceny Odrębności, Wyrównania i Trwałości Odmian,  6)   Samodzielna Pracownia Współpracy z Zagranicą,  7)   Samodzielna Pracownia Planowania Badań,  8)   Dział Ekonomiki i Organizacji Gospodarstw Pomocniczych,  9)   Dział Organizacyjno-Prawny,  10)  Dział Finansów i Księgowości,  11)  Dział Administracyjny.9. Szczegółową organizację wewnętrzną oraz zakres zadań komórek organizacyjnych Centralnego Ośrodka określa regulamin organizacyjny nadany przez Dyrektora.10. Dyrektor Centralnego Ośrodka może łączyć, przekształcać i likwidować komórki organizacyjne wymienione w ust. 8, powiadamiając o tym Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.
§ 6. 1. Centralny Ośrodek prowadzi działalność badawczo-doświadczalną i gospodarczą w stacjach doświadczalnych oceny odmian, działających jako gospodarstwa pomocnicze Centralnego Ośrodka lub wchodzących w skład tych gospodarstw.2. Centralny Ośrodek może zlecać przeprowadzanie badań odmian innym wykonawcom krajowym i zagranicznym na warunkach określonych w odpowiednich umowach.3. Strukturę organizacyjną stacji doświadczalnych oceny odmian określa Dyrektor Centralnego Ośrodka.4. Dyrektor Centralnego Ośrodka może łączyć, przekształcać lub likwidować gospodarstwa pomocnicze za zgodą Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.
§ 7. 1. Organem opiniodawczym i doradczym Dyrektora Centralnego Ośrodka jest Rada Konsultacyjna, zwana dalej Radą.2. Kadencja Rady trwa cztery lata. Członków Rady powołuje i odwołuje, także w toku kadencji, Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej na wniosek Dyrektora Centralnego Ośrodka. Liczba członków Rady nie może przekraczać 25.3. Rada wybiera w tajnym głosowaniu Przewodniczącego, dwóch zastępców i Sekretarza.4. Rada działa w trybie i na zasadach uchwalonych przez nią w regulaminie.
§ 8. Do zadań Rady należy w szczególności opiniowanie:  1)   perspektywicznych kierunków działalności Centralnego Ośrodka w zakresie badania odmian i upowszechniania informacji o odmianach,  2)   kierunków planów tematycznych oraz rocznych sprawozdań Dyrektora z wykonania tych planów,  3)   wniosków w sprawie organizacji Centralnego Ośrodka oraz jego regulaminu organizacyjnego,  4)   kandydatów na stanowisko zastępców Dyrektora.
§ 9. 1. Centralny Ośrodek prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych przepisami prawa budżetowego dla państwowej jednostki budżetowej.2. Wydatki i dochody Centralnego Ośrodka są objęte budżetem państwa w części dotyczącej Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.3. Wydatki na badania odmian prowadzone w gospodarstwach pomocniczych lub zlecane przez Centralny Ośrodek innym wykonawcom pokrywane są z dotacji budżetu państwa według obowiązujących przepisów.
§ 10. 1. Dyrektor Centralnego Ośrodka przedstawia Ministrowi Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej roczne sprawozdanie z działalności Centralnego Ośrodka w terminie do końca kwietnia każdego następnego roku.2. Roczne sprawozdanie podlega zaopiniowaniu przez Radę.
§ 11. 1. Pracownicy Centralnego Ośrodka są wynagradzani na zasadach określonych w przepisach o wynagradzaniu pracowników jednostek sfery budżetowej w zakresie rolnictwa i gospodarki żywnościowej.2. Do pracowników naukowych i badawczo-technicznych Centralnego Ośrodka stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników jednostek badawczo-rozwojowych.

Tagi: 1996_12_24 0195
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 2 lutego 1996 r
zmieniające rozporządzenie w sprawie uprawnień do nabycia leku, preparatów diagnostycznych i sprzętu jednorazowego użytku bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością, w przypadku niektórych chorób przewlekłych wrodzonych, nabytych lub zakaźnych.
(Dz. U z dnia 12 lutego 1996 r.)

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1991 r. o zasadach odpłatności za leki i artykuły sanitarne (Dz. U. Nr 94, poz. 422, z 1994 r. Nr 111, poz. 535 i z 1995 r. Nr 138, poz. 684) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 lutego 1995 r. w sprawie uprawnień do nabycia leku, preparatów diagnostycznych i sprzętu jednorazowego użytku bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością, w przypadku niektórych chorób przewlekłych wrodzonych, nabytych lub zakaźnych (Dz. U. Nr 26, poz. 140 i Nr 132, poz. 652), w załączniku nr 3 do rozporządzenia “Wykaz leków oraz sprzętu jednorazowego użytku do wydawania na recepty za częściową odpłatnością 30% ceny - chorym w leczeniu” pod lp. 124 w rubryce 7 w odniesieniu do leku o nazwie Bioxetin wyraz “kaps.” zastępuje się wyrazem “tabl.”
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Tagi: 1996_12_27 0079
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 3 grudnia 1996 r.
w sprawie zasad przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego dla kandydatów do służby w Straży Granicznej nie mających wykształcenia średniego.
(Dz. U. z dnia 13 grudnia 1996 r.)

Na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Celem postępowania kwalifikacyjnego, zwanego dalej “postępowaniem”, jest ustalenie szczególnych predyspozycji kandydatów do służby w Straży Granicznej nie mających średniego wykształcenia.2. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest dodatkowym w stosunku do czynności prowadzonych wobec kandydatów do służby w Straży Granicznej, spełniających pozostałe warunki określone w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583).
§ 2. 1. Postępowanie wszczyna się na podstawie decyzji komendanta oddziału (ośrodka szkolenia) Straży Granicznej właściwego do przyjęcia kandydata do służby. W decyzji tej powołuje się zespół, który przeprowadzi postępowanie.2. W ramach postępowania przeprowadza się rozmowę kwalifikacyjną, z której sporządza się protokół.
§ 3. Postępowanie przeprowadza się wobec kandydatów, którzy mają ukończoną zasadniczą szkołę zawodową, a ponadto powinni posiadać:  1)   odbytą służbę kandydacką w Straży Granicznej i kategorię “A” zdolności do czynnej służby wojskowej,  2)   nie ukończone 30 lat życia.
§ 4. W postępowaniu bierze się pod uwagę następujące cechy preferencyjne kandydatów:  1)   posiadanie prawa jazdy kategorii A, B, C niezbędnej na przewidywanym stanowisku,  2)   praktyczne umiejętności zawodowe, zwłaszcza mechanika samochodowego,  3)   uprawianie dyscyplin sportowych przydatnych w służbie w Straży Granicznej, zwłaszcza sportów motorowodnych, taternictwa, strzelectwa, pływania, oraz posiadanie umiejętności posługiwania się wschodnimi stylami walki.
§ 5. Po zakończeniu postępowania i czynności, o których mowa w § 1 ust. 2, komendant oddziału (ośrodka szkolenia) Straży Granicznej przyjmuje kandydatów do służby po uzyskaniu zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej.
§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Tagi: 1996_12_23 0684
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 19 czerwca 1996 r.
zmieniające rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych.
(Dz. U. z dnia 26 czerwca 1996 r.)

Na podstawie art. 37 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509 oraz z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 listopada 1987 r. - Regulamin wewnętrzny urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. Nr 38, poz. 218, z 1989 r. Nr 53, poz. 315, z 1990 r. Nr 66, poz. 394 i z 1992 r. Nr 16, poz. 67) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 16:a)  w ust. 1 dodaje się pkt 6 w brzmieniu:”6)   wydział ksiąg wieczystych.”,b)  w ust. 2 wyrazy “w ust. 1 pkt 1 i 2″ zastępuje się wyrazami “w ust. 1 pkt 1, 2 i 6.”;  2)   skreśla się § 35;  3)   w § 38:a)  zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:”§ 38.  Do obowiązków prezesa sądu w zakresie sprawnego nadzoru - niezależnie od obowiązków określonych w przepisach odrębnych - należy:”,b)  skreśla się pkt 5;  4)   w § 42 średnik zastępuje się kropką i skreśla się wyrazy “przepis § 39 ust. 2 stosuje się odpowiednio.”;  5)   w § 60 po wyrazie “gospodarczych” dodaje się wyrazy “ksiąg wieczystych”;  6)   w § 63:a)  w ust. 1 w pkt 2 skreśla się wyraz “wojewódzkiego”,b)  w ust. 1 w pkt 12 wyrazy “o wniesienie rewizji nadzwyczajnej” zastępuje się wyrazami “o wniesienie środka odwoławczego”,c)  dodaje się ust. 2a w brzmieniu:”2a.  Przewodniczący wydziału, któremu zostały przekazane do rozpoznania sprawy w drugiej instancji, czuwa nad sprawnym skierowaniem do rozpatrzenia zaskarżonych orzeczeń, a także - w wypadku wniesienia kasacji - nad sprawnym wykonaniem czynności z zakresu postępowania kasacyjnego, aż do przedstawienia akt Sądowi Najwyższemu lub załatwienia sprawy w inny sposób.”;  7)   w § 105 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Akta sprawy przesyła się na każde żądanie po wykonaniu niezbędnych czynności w sprawie: Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Ministerstwu Sprawiedliwości, Sądowi Najwyższemu, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz sądowi odwoławczemu i prezesowi tego sądu.”;  8)   w § 107:a)  w ust. 1, 2 i 3 wyrazy “rewizyjny” użyty w odpowiednim przypadku zastępuje się wyrazem “odwoławczy” użytym w tym samym przypadku,b)  dodaje się ust. 4 w brzmieniu:”4.  Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym.”;  9)   w § 113 po wyrazie “rodzinnych” dodaje się wyrazy “i w sprawach o ochronę zdrowia psychicznego”;  10)  w § 120 wyraz “rewizyjnego” zastępuje się wyrazem “odwoławczego”;  11)  skreśla się § 123;  12)  w § 128 w ust. 4 po wyrazie “prokuratorowi” dodaje się wyraz “apelacyjnemu”, a po wyrazie “sądem” dodaje się wyraz “apelacyjnym,”;  13)  § 153 otrzymuje brzmienie:”§ 153. 1.   W razie wniesienia przez stronę przeciwną odpowiedzi na apelację lub zażalenie do sądu pierwszej instancji, sąd ten przesyła ją niezwłocznie sądowi odwoławczemu. Sąd odwoławczy doręcza stronie skarżącej odpis odpowiedzi na apelację lub zażalenie.2.   W razie wniesienia przez stronę przeciwną odpowiedzi na kasację, sąd odwoławczy doręcza ją stronie skarżącej i niezwłocznie przedstawia akta sprawy wraz z kasacją i odpowiedzią na kasację Sądowi Najwyższemu.3.   Ust. 2 stosuje się odpowiednio do zażalenia na postanowienie sądu odwoławczego w przedmiocie odrzucenia kasacji.”;  14)  tytuł oddziału 9 otrzymuje brzmienie:”Oddział 9. Czynności w postępowaniu apelacyjnym”;  15)  w § 155:a)  dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,b)  dodaje się ust. 2 w brzmieniu:”2.  W razie przeprowadzenia postępowania dowodowego, przewodniczący posiedzenia ponownie udziela głosu stronom.”;  16)  w § 156 wyraz “rewizyjny” zastępuje się wyrazem “odwoławczy”;  17)  § 157 otrzymuje brzmienie:”§ 157.    Jeżeli sąd odwoławczy uchylił po rozprawie orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nieważności postępowania, a apelacja była oparta również lub wyłącznie na innych zarzutach - powinien wypowiedzieć się w uzasadnieniu swego orzeczenia także co do pozostałych zarzutów apelacji.”;  18)  w § 162 skreśla się wyrazy “art. 393 § 2″;  19)  w § 164 w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:”2.  O każdej zmianie właściciela nieruchomości sąd zawiadamia właściwy wydział ksiąg wieczystych.”;  20)  § 167 otrzymuje brzmienie:”§ 167.    W postępowaniu nakazowym i upominawczym sąd na posiedzeniu niejawnym wydaje nakaz zapłaty lub kieruje sprawę do rozpoznania w trybie zwykłym.”;  21)  skreśla się § 168, 169 i 181;  22)  w § 183 skreśla się ust. 2 i oznaczenie ust. 1;  23)  w § 186 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Po uprawomocnieniu się postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, w której sąd dokonał ogłoszenia testamentu, testament z odpisem protokołu otwarcia i ogłoszenia zabezpiecza się w sądzie, w miejscu do tego przeznaczonym. Oryginał protokołu pozostaje w aktach sprawy.”;  24)  § 187 otrzymuje brzmienie:”§ 187.  Protokół przesłuchania świadków testamentu ustnego pozostawia się w aktach sprawy.”;  25)  skreśla się § 190 i 191;  26)  w § 198:a)  dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,b)  dodaje się ust. 2 w brzmieniu:”2.  Sąd rejestrowy przy ogłaszaniu lub doręczaniu postanowienia o pierwszym wpisie poucza wnioskodawcę o skutkach nieujawnienia w rejestrze informacji o każdej zmianie adresu.”;  27)  w § 222 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Adnotację o wydaniu tytułu wykonawczego zamieszcza się na oryginale orzeczenia sądu pierwszej instancji, jednakże w razie gdy orzeczenie sądu pierwszej instancji zostało zmienione przez sąd odwoławczy, adnotację o wydaniu tytułu wykonawczego zamieszcza się na oryginale orzeczenia sądu odwoławczego, a gdy sądem tym był Sąd Najwyższy - na dołączonym do akt sprawy odpisie orzeczenia tego Sądu.”;  28)  § 2271 otrzymuje brzmienie:”§ 2271.   W sprawie gospodarczej rozpoznawanej w pierwszej instancji, która nie została skierowana na posiedzenie niejawne, przewodniczący wydziału, wyznaczając termin rozprawy, uwzględnia czas niezbędny dla zachowania przez pozwanego terminu określonego w art. 47914 § 1 kpc.”;  29)  w § 2276:a)  skreśla się ust. 1,b)  w ust. 4 wyraz “rewizji” zastępuje się wyrazem “apelacji”;  30)  po § 2276 dodaje się rozdział 2b w brzmieniu:”Rozdział 2bPrzepisy szczególne w sprawach rozpoznawanych w wydziałach ksiąg wieczystych.”§ 2277.   W wydziałach ksiąg wieczystych, a także w zamiejscowych wydziałach ksiąg wieczystych stosuje się przepisy tytułu I oraz odpowiednio - przepisy działów I i II w tytule II niniejszego regulaminu.§ 2278.    W sprawach nie uregulowanych w regulaminie, przy zakładaniu i prowadzeniu ksiąg wieczystych, a także przy innych czynnościach wykonywanych w wydziałach ksiąg wieczystych, w tym zwłaszcza przy czynnościach w postępowaniu przynaglającym, stosuje się przepisy odrębne.”;  31)  w § 228 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:”4)  zapewnienie możliwości podejmowania przez sędziego czynności w sprawach nie cierpiących zwłoki - również poza godzinami urzędowania sądu.”;  32)  w § 247 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:”3.  Protokoły z przyjęcia oświadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, podpisuje uznający oraz osoby, których zgoda na uznanie jest potrzebna.”;  33)  w § 253 skreśla się kropkę na końcu zdania i dodaje się wyrazy:”i w razie potrzeby skorzystać w tym zakresie z pomocy ośrodka adopcyjno-opiekuńczego.”;  34)  § 257 otrzymuje brzmienie:”§ 257. 1.    W sprawach o przysposobienie sąd bada kwalifikacje moralne, zdrowotne i sytuację materialną przysposabiającego, a w tym celu w szczególności korzysta z opinii ośrodka adopcyjno-opiekuńczego, rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego, poradni zawodowo-wychowawczej lub innej placówki działającej w tym zakresie.2.   W celu ustalenia, że małoletniemu nie można zapewnić zastępczego środowiska rodzinnego w kraju, sąd zwraca się o informację do organu wyznaczonego przez Ministra Edukacji Narodowej do kwalifikowania dzieci do przysposobienia przez osoby zamieszkałe za granicą.”;  35)  po § 257 dodaje się § 2571 w brzmieniu:”2571. 1.    Wysłuchanie małoletniego przewidziane w art. 118 § 2 kro powinno odbyć się poza salą posiedzeń sądowych, z zapewnieniem małoletniemu pełnej swobody wypowiedzi. W przypadku zastosowania przepisu art. 118 § 3 kro, sąd czyni o tym stosowną wzmiankę w protokole posiedzenia.2.   Przed rozstrzygnięciem w myśl art. 1211 § 2 kro, sąd z urzędu powinien ustalić krąg osób zainteresowanych.”;  36)  w § 306:a)  dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,b)  dodaje się ust. 2 w brzmieniu:”2.  W wypadku umieszczenia nieletniego poza zakładem poprawczym w trybie przepisu art. 90 § 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. Nr 35, poz. 228, z 1992 r. Nr 24, poz. 101 i z 1995 r. Nr 89, poz. 443), sąd rodzinny wykonujący orzeczenie może, na wniosek dyrektora, zlecić kuratorowi rodzinnemu przeprowadzenie wywiadu w celu ustalenia sposobu adaptacji nieletniego w środowisku i w miarę potrzeby - udzielenia mu stosownej pomocy.”;  37)  § 318 otrzymuje brzmienie:”§ 318.    Po otrzymaniu akt sprawy karnej wychowanka zakładu poprawczego, którego skazano na karę pozbawienia wolności, sąd rodzinny niezwłocznie rozstrzyga postanowieniem, czy nie zachodzi potrzeba wykonania w pierwszej kolejności środka poprawczego. Po uprawomocnieniu się postanowienia sąd rodzinny zwraca akta sprawy karnej wraz z odpisem tego postanowienia w celu przystąpienia do wykonania kary albo zawieszenia postępowania wykonawczego w części dotyczącej kary pozbawienia wolności.”;  38)  skreśla się § 349;  39)  § 352 otrzymuje brzmienie:”§ 352.    Sąd pierwszej instancji przedstawia sądowi odwoławczemu apelację wraz z aktami sprawy po dołączeniu dowodów doręczenia zawiadomień o przyjęciu apelacji.”;  40)  po § 352 dodaje się § 3521 w brzmieniu:”§ 3521. 1.   Przewodniczący wydziału odwoławczego zarządza doręczenie odpisu kasacji, stosownie do treści art. 467 § 1 kpk, i kieruje sprawę na posiedzenie w celu zbadania przez sąd formalnych warunków dopuszczalności kasacji.2.   Odpis postanowienia o pozostawieniu kasacji bez biegu doręcza się stronie, która ją wniosła.3.   Sąd odwoławczy przedstawia Sądowi Najwyższemu kasację wraz z aktami sprawy.”;  41)  po § 353 dodaje się § 3531 w brzmieniu:”§ 3531.   Do doręczeń, zawiadomień, wezwań i innych pism sądowych w sprawach, w których mają zastosowanie przepisy art. 164a kpk, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania z dokumentami stanowiącymi tajemnicę służbową lub państwową.”;  42)  § 359 otrzymuje brzmienie:”§ 359. 1.    Przesłuchanie podejrzanego poprzedzające zastosowanie przez sąd tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym odbywa się w siedzibie sądu właściwego w myśl art. 210 § 5 kpk.2.   Prezes sądu wydzieli odpowiednie pomieszczenia, w których przy zapewnieniu bezpieczeństwa będą przesłuchiwani podejrzani, wobec których prokurator wystąpił z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania.3.   Jeżeli w czasie przesłuchania podejrzany powołuje się na zły stan zdrowia lub doznane obrażenia ciała, sąd zarządza zbadanie go przez lekarza. Wyniki badania uwzględnia przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie tymczasowego aresztowania.4.   Jeżeli bezzwłoczne poddanie podejrzanego badaniu lekarskiemu nie jest możliwe lub w znacznym stopniu utrudnione, sąd - po zastosowaniu tymczasowego aresztowania - zleca dokonanie takiego badania w areszcie śledczym. Po otrzymaniu opinii lekarza należy bezzwłocznie rozważyć kwestię utrzymania tymczasowego aresztowania i ewentualną potrzebę umieszczenia podejrzanego w odpowiednim zakładzie leczniczym. W postępowaniu przygotowawczym opinię lekarza przekazuje się bezzwłocznie prokuratorowi.”;  43)  po § 359 dodaje się § 3591-3595 w brzmieniu:”§ 3591.     Prezes sądu zapewni możliwość podejmowania przez sąd czynności, o których mowa w § 359, również poza godzinami urzędowania sądu, a także zapewni możliwość kontaktu doprowadzonego z obrońcą dopuszczonym do udziału w posiedzeniu, bez udziału osób trzecich.§ 3592.    W razie uchylenia przez sąd tymczasowego aresztowania, a następnie uwzględnienia przez sąd odwoławczy zażalenia prokuratora w tym zakresie, od czasu trwania tymczasowego aresztowania odlicza się okres pobytu podejrzanego na wolności. W takim wypadku, po ponownym osadzeniu podejrzanego, nie wydaje się postanowienia w przedmiocie tymczasowego aresztowania, chyba że upłynął okres, do którego aresztowanie miało trwać.§ 3593.    Sąd po przesłuchaniu podejrzanego, stosując tymczasowe aresztowanie, zawiadamia podejrzanego o zastosowaniu tego środka i doręcza mu za pokwitowaniem odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, ze wskazaniem daty i godziny doręczenia, oraz poucza o terminie i sposobie zaskarżenia. W razie odmowy złożenia podpisu lub przeszkody w jego złożeniu należy o tym uczynić stosowną wzmiankę.§ 3594.    W razie gdy nie ma osoby obowiązanej do sprawowania pieczy nad mieszkaniem i mieniem podejrzanego, sąd zleca właściwemu organowi lub instytucji, a w razie konieczności - Policji, dokonanie niezbędnych czynności w celu zabezpieczenia lokalu i majątku aresztowanego oraz wydaje inne stosowne zarządzenia. W miarę możliwości należy uwzględnić wyrażone w tym względzie życzenia podejrzanego. O wydanych zarządzeniach zawiadamia się bezzwłocznie aresztowanego, a w razie potrzeby - inny właściwy organ.§ 3595.    Odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu wraz z nakazem przyjęcia sąd przesyła do właściwego aresztu śledczego.”;  44)  § 360 otrzymuje brzmienie:”§ 360. 1.   Tymczasowo aresztowany w postępowaniu przygotowawczym pozostaje do dyspozycji tego prokuratora, na którego wniosek środek ten został zastosowany. Po wniesieniu aktu oskarżenia, tymczasowo aresztowany pozostaje do dyspozycji sądu.2.   Do dyspozycji sądu pozostaje także tymczasowo aresztowany, wobec którego środek ten został zastosowany po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu.3.   W przypadku przekazania akt sprawy innemu sądowi albo zwrotu sprawy do uzupełnienia postępowania przygotowawczego, przekazuje się tymczasowo aresztowanego do dyspozycji właściwego sądu lub prokuratora, o czym należy zawiadomić administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego.”;  45)  po § 360 dodaje się § 3601 w brzmieniu:”§ 3601.   W postępowaniu sądowym odpis postanowienia, wraz z nakazem przyjęcia wystawionym dla administracji aresztu śledczego, przesyła się do właściwej według miejsca zamieszkania oskarżonego jednostki Policji, dołączając nakaz doprowadzenia oskarżonego do aresztu śledczego. Jeżeli oskarżony jest już pozbawiony wolności, pisma te, z wyjątkiem nakazu doprowadzenia, przesyła się naczelnikowi zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym oskarżony przebywa.2.   Jeżeli tymczasowe aresztowanie następuje na podstawie postanowienia sądu, które należy oskarżonemu doręczyć (art. 91 § 2 kpk), zarządza się, aby organ wykonujący postanowienie o tymczasowym aresztowaniu doręczył oskarżonemu odpis tego postanowienia.”;  46)  w § 361 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  O udzieleniu zgody zawiadamia się bezpośrednio administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego - a w razie potrzeby jednostkę wymienioną w art. 2152 kkw - w której tymczasowo aresztowany przebywa. W przypadku nieudzielenia zgody - zawiadamia się o tym sąd występujący o udzielenie zgody, wskazując termin, w którym doprowadzenie będzie mogło nastąpić.”;  47)  użyte w § 362 ust. 2 pkt 2, § 363 ust. 1 pkt 2 oraz § 364 ust. 1, § 383, 386 i 395 w różnym przypadku wyrazy “rejonowy (równorzędny) urząd spraw wewnętrznych” zastępuje się wyrazami “właściwa jednostka Policji” użytymi w tym samym przypadku;  48)  po § 3681 dodaje się § 3682 w brzmieniu:”§ 3682.   W razie konieczności przedłużenia tymczasowego aresztowania na czas przekraczający okres wymieniony w art. 222 § 3 kpk, sąd przed którym sprawa się toczy, występuje do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania z takim wyprzedzeniem, aby termin określony w § 3681 był zachowany.”;  49)  w § 373 skreśla się wyrazy “chyba że orzeczona została kara pozbawienia wolności w rozmiarze przekraczającym okres pozostały mu do ukończenia 21 lat.”;  50)  § 374 otrzymuje brzmienie:”§ 374.    Jeżeli wobec wychowanka zakładu poprawczego, co do którego jest stosowane tymczasowe aresztowanie, sąd odwoławczy orzekł w wyniku apelacji karę łagodniejszego rodzaju, sąd ten uchyla tymczasowe aresztowanie i kieruje nieletniego do macierzystego zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich. Przepis § 372 ust. 3 stosuje się odpowiednio.”;  51)  w § 382 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Przed zawieszeniem postępowania z powodu nieujęcia oskarżonego należy wyczerpać możliwości ustalenia jego adresu za pośrednictwem właściwej terenowo jednostki do spraw ewidencji ludności oraz Centralnego Biura Adresowego, a w razie bezskuteczności tej drogi - zwrócić się do jednostki Policji właściwej według ostatniego znanego sądowi miejsca zamieszkania lub pobytu oskarżonego z poleceniem wszczęcia poszukiwań.”;  52)  po § 383 dodaje się § 384 w brzmieniu:”§ 384. 1.   W razie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci zakazu opuszczania kraju przez oskarżonego, zawiadomienie w tym przedmiocie przekazuje się właściwemu organowi paszportowemu oraz Straży Granicznej.2.   W razie zatrzymania paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy, składa się je do depozytu sądowego, o czym powiadamia się właściwy organ paszportowy.”;  53)  w § 390 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Jeżeli sprawę przekazano sądowi odwoławczemu, przedmioty przechowywane w związku z tą sprawą należy pozostawić w dotychczasowym przechowywaniu, chyba że przewodniczący wydziału sądu pierwszej instancji lub przewodniczący wydziału sądu odwoławczego zarządzi inaczej.”;  54)  w § 391 w ust. 2 wyraz “rewizyjny” zastępuje się wyrazem “odwoławczy”;  55)  § 398 otrzymuje brzmienie:”§ 398. 1.   W razie skazania wychowanka zakładu poprawczego na karę pozbawienia wolności, sąd, który wydał wyrok skazujący w pierwszej instancji, niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia przesyła sądowi rodzinnemu wykonującemu środek poprawczy akta sprawy karnej w celu rozstrzygnięcia, czy nie zachodzi potrzeba wykonania w pierwszej kolejności środka poprawczego.2.   Po otrzymaniu prawomocnego postanowienia o wykonaniu w pierwszej kolejności środka poprawczego sąd zawiesza postępowanie wykonawcze w części dotyczącej kary pozbawienia wolności, zawiadamiając sąd rodzinny o wykonaniu wyroku w pozostałej części.”;  56)  w § 406 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Sąd odwoławczy, który utrzymał w mocy wyrok skazujący na karę śmierci, a w razie uprawomocnienia się wyroku, którym orzeczono karę śmierci na skutek niezłożenia apelacji - sąd pierwszej instancji przedstawia niezwłocznie akta sprawy wraz z opinią w przedmiocie ułaskawienia Prokuratorowi Generalnemu.”;  57)  w § 409:a)  w ust. 2 skreśla się zdanie drugie i trzecie,b)  dodaje się ust. 21 i 22 w brzmieniu:”21.  W razie stwierdzenia nieściągalności grzywny, sąd może zwrócić się do skazanego o wyrażenie zgody na zmianę grzywny na pracę społecznie użyteczną. W piśmie do skazanego sąd określa rodzaj i czas trwania pracy.22.  W wypadku gdy skazany nie wyrazi zgody na podjęcie pracy społecznie użytecznej bądź pracy tej nie wykonuje - sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności. Przepisy § 396 i 397 stosuje się odpowiednio.”
§ 2. Do czynności sądów, do których mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania karnego obowiązujące do dnia 1 stycznia 1996 r. oraz Kodeksu postępowania cywilnego obowiązujące do dnia 1 lipca 1996 r., stosuje się dotychczasowe przepisy rozporządzenia.
§ 3. W Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej zostanie ogłoszony tekst jednolity rozporządzenia - Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu jednolitego.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1996 r., z tym że przepisy dotyczące stosowania przez sąd tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym wchodzą w życie z dniem 4 sierpnia 1996 r.

Tagi: 1996_12_31 0334
Brak komentarzy »