Ustawy

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 17 grudnia 1996 r.
w sprawie szczegółowych warunków i trybu oddawania w najem lokali mieszkalnych pracownikom zatrudnionym w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz zwalniania tych lokali.
(Dz. U. z dnia 31 grudnia 1996 r.)

Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 86, poz. 433 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przez pojęcie właściwego organu rozumie się organy wojskowe właściwe w sprawach związanych z zakwaterowaniem żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz emerytów, rencistów wojskowych i członków ich rodzin, określone w odrębnych przepisach.
§ 2. Pracownikom zatrudnionym w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych, zwanych dalej “jednostkami organizacyjnymi”, można wynajmować - w miarę istniejących możliwości - część lokali mieszkalnych przeznaczonych na stałe zakwaterowanie żołnierzy zawodowych.
§ 3. 1. Umowę najmu lokalu mieszkalnego z pracownikiem zawiera się na czas wykonywania pracy w jednostce organizacyjnej.2. Umowa najmu lokalu mieszkalnego może być zawarta na czas nie oznaczony z pracownikiem, który:  1)   przepracował co najmniej piętnaście lat w jednostce organizacyjnej,  2)   nabył uprawnienia do emerytury lub renty inwalidzkiej wskutek wypadku przy pracy albo choroby zawodowej, pozostających w związku z zatrudnieniem w jednostce organizacyjnej.
§ 4. 1. Warunkiem zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z pracownikiem jest przepracowanie przez niego w jednostce organizacyjnej co najmniej pięciu lat, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.2. Na wniosek przełożonego pracownika właściwy organ może zezwolić na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego z pracownikiem, który nie spełnia warunku określonego w ust. 1.3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pracowników zatrudnionych na stanowiskach dozorców budynków mieszkalnych, z którymi umowę najmu lokalu mieszkalnego zawiera się na czas wykonywania czynności dozorcy.
§ 5. Lokale mieszkalne powinny być w pierwszej kolejności oddawane w najem pracownikom zatrudnionym na stanowiskach pracy związanych bezpośrednio z zachowaniem gotowości bojowej zatrudniającej ich jednostki wojskowej albo zatrudnionym w zawodach deficytowych w danej jednostce wojskowej lub na stanowiskach pracy wymagających szczególnych kwalifikacji.
§ 6. 1. Zainteresowany pracownik składa za pośrednictwem przełożonego wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego, adresowany do właściwego organu.2. Właściwy organ przedstawia wniosek, o którym mowa w ust. 1, do zaopiniowania przez zakładową organizację związkową.3. Organ, o którym mowa w ust. 2, rejestruje wnioski o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego i w terminach do dnia 30 czerwca i 31 grudnia każdego roku sporządza (uaktualnia) wstępną listę kolejności pracowników oczekujących na najem lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem kolejności otrzymanych wniosków oraz kryteriów określonych w § 4 i 5.4. Wstępną listę kolejności, o której mowa w ust. 3, przekazuje się związkowej komisji mieszkaniowej powołanej przez właściwą organizację związkową, która w terminie trzydziestu dni, w uzgodnieniu z właściwym organem, może dokonać zmian na tej liście.5. Właściwy organ uwzględnia zmiany dokonane przez związkową komisję mieszkaniową, jeżeli nie naruszają one § 4.6. Lista ustalona w sposób określony w ust. 3-5 stanowi podstawę zawierania umów najmu lokali mieszkalnych w miarę ich pozyskiwania.
§ 7. 1. Podstawą zajęcia lokalu mieszkalnego jest umowa najmu podpisana przez właściwy organ.2. Umowę najmu lokalu mieszkalnego rejestruje się w rejestrze takich umów, prowadzonym we właściwym organie.
§ 8. 1. W sprawach nie uregulowanych w rozporządzeniu do zawierania i wypowiadania umów najmu lokali mieszkalnych oraz ich zajmowania, używania i opróżniania, a także określania praw i obowiązków wynajmującego i najemcy, stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 86, poz. 433 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 56, poz. 257) i Kodeksu cywilnego.2. Uprawnienia przewidziane w przepisach, o których mowa w ust. 1, dla organów gminy, zarządcy budynku lub właściciela lokalu mieszkalnego przysługują właściwemu organowi, z wyjątkiem przyznawania i wypłaty dodatków mieszkaniowych.
§ 9. Pracownik jest obowiązany zwolnić zajmowany lokal mieszkalny:  1)   w razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, chyba że zajmował ten lokal na podstawie umowy najmu, o której mowa w § 3 ust. 2,  2)   z upływem terminu wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego.
§ 10. Organy wymienione w § 1 mogą podejmować czynności, o których mowa w rozporządzeniu, z mocą od dnia 1 stycznia 1996 r.
§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Tagi: 1996_12_17 0818
Brak komentarzy »

USTAWA
z dnia 8 sierpnia 1996 r.
o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych.
(Dz. U. z dnia 30 sierpnia 1996 r.)

Art. 1. Rządowe Centrum Studiów Strategicznych, zwane dalej “Centrum”, jest państwową jednostką organizacyjną, prowadzącą prace służące Radzie Ministrów i Prezesowi Rady Ministrów do programowania strategicznego, prognozowania rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zagospodarowania przestrzennego kraju.
Art. 2. Do zadań Centrum należy w szczególności:  1)   przygotowywanie i przedstawianie Radzie Ministrów:a)  prognoz i długookresowych, strategicznych programów rozwoju gospodarczego i społecznego,b)  koncepcji i programów polityki zagospodarowania przestrzennego kraju oraz programów polityki regionalnej,c)  ocen międzynarodowych uwarunkowań sytuacji kraju oraz długofalowych koncepcji polityki zagranicznej,d)  ocen funkcjonalności struktur państwa oraz propozycji ich przekształceń,  2)   analizowanie zgodności treści i przebiegu realizacji programów krótkookresowych oraz średniookresowych ze strategicznymi programami długookresowymi i informowanie Rady Ministrów o stwierdzonych niezgodnościach,  3)   analizowanie stanu gospodarki z punktu widzenia realizacji programów strategicznych oraz regionalnych i informowanie Rady Ministrów o stwierdzonych zagrożeniach,  4)   przygotowywanie innych analiz, prognoz i programów zleconych przez Radę Ministrów i Prezesa Rady Ministrów,  5)   wykonywanie zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa, stosownie do kompetencji ustalonych w odrębnych przepisach.
Art. 3. Centrum współdziała z Polską Akademią Nauk, instytucjami naukowymi i szkołami wyższymi.
Art. 4. 1. Centrum kieruje Prezes.2. Do powoływania i odwoływania Prezesa Centrum stosuje się przepisy ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 84, poz. 426, z 1995 r. Nr 38, poz. 184 i Nr 150, poz. 729 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 488). Prezes Centrum wchodzi w skład Rady Ministrów.
Art. 5. 1. Centrum prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w prawie budżetowym dla jednostek budżetowych.2. Prezes Centrum dysponuje środkami budżetu państwa na finansowanie prac niezbędnych z punktu widzenia zadań Centrum.
Art. 6. 1. Do pracowników Centrum stosuje się odpowiednio przepisy o służbie cywilnej oraz o pracownikach urzędów państwowych, z wyłączeniem przepisów dotyczących aplikacji administracyjnej.2. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania oraz wymagania kwalifikacyjne pracowników Centrum.
Art. 7. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa jego wewnętrzną organizację.
Art. 8. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.

Tagi: 1996_12_21 0495
Brak komentarzy »

USTAWA
z dnia 2 lutego 1996 r.
o zmianie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, ustawy o organizacjach pracodawców oraz ustawy o wprowadzeniu częściowej odpłatności za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatoriach uzdrowiskowych.
(Dz. U. z dnia 21 marca 1996 r.)

Art. 1. W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368 i Nr 90, poz. 419) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w art. 1 w ust. 2 wyrazy “podległych im” zastępuje się wyrazami “podległych mu”;  2)   w art. 2:a)  w pkt 1 skreśla się wyrazy “nieodpłatne lub częściowo odpłatne”,b)  pkt 2 otrzymuje brzmienie:”2)  coroczny odpis podstawowy - równowartość dokonanych odpisów na rachunek bankowy Funduszu w wysokości określonej w art. 5, na zasadach określonych w art. 6 ust. 2,”;  3)   w art. 5:a)  po ust. 3 dodaje się ust. 3a i ust. 3b w brzmieniu:”3a.  Wysokość odpisu, o której mowa w ust. 3, może być stosowana na wszystkich pracowników w zakładzie pracy zlokalizowanym na obszarze, na którym występują szkodliwe uciążliwości dla środowiska.3b.  Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, obszary, na których występują szkodliwe uciążliwości dla środowiska.”,b)  w ust. 5 wyrazy “objętego tą opieką” zastępuje się wyrazami “uprawnionego do tej opieki”,c)  po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:”8a.  W zakładzie pracy odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 5, 13 i 14, tworzą jeden Fundusz.”;  4)   art. 6 otrzymuje brzmienie:”Art. 6. 1.  Odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 4 i 5, obciążają koszty działalności zakładu pracy.2.  Równowartość dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych zgodnie z art. 5 na dany rok kalendarzowy kierownik zakładu pracy przekazuje na rachunek bankowy Funduszu w terminie do dnia 30 września tego roku, z tym że w terminie do dnia 31 maja tego roku przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75% równowartości odpisów, o których mowa w art. 5 ust. 1-3.3.  W zakładzie pracy rozpoczynającym działalność w roku kalendarzowym równowartość odpisów i zwiększeń, o których mowa w art. 5, za ten rok kalendarzowy kierownik zakładu pracy przekazuje na rachunek bankowy Funduszu w terminie do dnia 31 grudnia, z tym że w terminie 3 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym rozpoczął działalność, przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75% rocznego odpisu podstawowego, o którym mowa w art. 5 ust. 1-3.”;  5)   w art. 7:a)  w ust. 1 w pkt 7 i 8 wyraz “dochody” zastępuje się wyrazem “przychody”,b)  po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:”1a.  Za przychód ze sprzedaży lub likwidacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, uważa się przychód ze sprzedaży lub likwidacji pomniejszony o koszty tej sprzedaży lub likwidacji.”;  6)   w art. 8 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:”3.  Związkom zawodowym przysługuje prawo wystąpienia do sądu pracy z roszczeniem o zwrot Funduszowi środków wydatkowanych niezgodnie z przepisami ustawy lub o przekazanie należnych środków na Fundusz.”;  7)   w art. 9 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 i ust. 3 w brzmieniu:”2.  Zawarcie umowy o prowadzeniu wspólnej działalności socjalnej wymaga uprzedniej zgody wszystkich organizacji związkowych działających w zakładach pracy zamierzających prowadzić wspólną działalność socjalną. W przypadku braku zgody wszystkich organizacji związkowych umowa może zostać zawarta za zgodą tych organizacji związkowych, które zrzeszają co najmniej połowę pracowników w każdym z zakładów pracy zamierzających zawrzeć umowę o wspólnej działalności socjalnej.3.  Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności przedmiot wspólnej działalności, zasady jej prowadzenia, sposób rozliczeń oraz tryb wypowiedzenia i rozwiązania umowy. Umowa może także określać warunki odstąpienia od jej stosowania oraz odpowiedzialność stron z tego tytułu.”;  8)   w art. 12 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:”2.  Środki Funduszu nie podlegają egzekucji, z wyjątkiem przypadków, gdy egzekucja jest prowadzona w związku z zobowiązaniami Funduszu.”;  9)   po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu:”Art. 12a. 1.  Kto, kierując zakładem pracy lub będąc odpowiedzialnym za wykonywanie przepisów ustawy, nie wykonuje przepisów ustawy albo podejmuje działania niezgodne z przepisami ustawy, podlega karze grzywny.2.  W sprawach, o których mowa w ust. 1, wszczynają postępowanie i orzekają inspektorzy pracy. W sprawach tych stosuje się przepisy art. 284-290 Kodeksu pracy.”
Art. 2. W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (Dz. U. Nr 55, poz. 235) w art. 6 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:”2.  Składka na rzecz związków pracodawców, o których mowa w ust. 1, zaliczana jest w koszty uzyskania przychodu do wysokości określonej rozporządzeniem Rady Ministrów.”
Art. 3. W ustawie z dnia 21 czerwca 1991 r. o wprowadzeniu częściowej odpłatności za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatoriach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 64, poz. 272) w art. 1 w ust. 2 po wyrazie “(służby)” dodaje się wyrazy “lub zamieszkania na obszarze, na którym występują szkodliwe uciążliwości dla środowiska”.
Art. 4. Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Tagi: 1996_12_28 0148
Brak komentarzy »

USTAWA
z dnia 20 listopada 1996 r.
o zmianie ustawy o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym.
(Dz. U. z dnia 23 grudnia 1996 r.)

Art. 1. W ustawie z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym (Dz. U. Nr 98, poz. 473) wprowadza się następujące zmiany:  1)   po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:”Art. 1a.    Użyte w ustawie określenia oznaczają:1)   kwota A - maksymalną ilość cukru, jaka może być wyprodukowana w czasie kampanii cukrowniczej danego roku i przeznaczona na zaopatrzenie rynku krajowego w okresie od dnia 1 października do dnia 30 września następnego roku,2)   kwota B - maksymalną ilość cukru, jaka może być wyprodukowana w czasie kampanii cukrowniczej danego roku i przeznaczona na eksport w postaci cukru lub wyrobów przetworzonych, których udział cukru przekracza 20%, w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia następnego roku, z zastosowaniem dopłat, o których mowa w art. 5 ust. 4,3)   uprawnieni pracownicy:a)   osoby fizyczne będące w dniu wykreślenia z rejestru przedsiębiorstwa państwowego przekształconego w spółkę pracownikami tego przedsiębiorstwa państwowego, a także osoby, które w dniu wykreślenia przedsiębiorstwa państwowego z rejestru przedsiębiorstw państwowych były stroną umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem państwowym, zawartej na podstawie przepisów rozdziału 8a ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 1991 r. Nr 18, poz. 80, Nr 75, poz. 329, Nr 101, poz. 444 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 18, poz. 82 i Nr 60, poz. 280, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 80, poz. 368 i Nr 113, poz. 547, z 1995 r. Nr 1, poz. 2, Nr 95, poz. 474 i Nr 154, poz. 791 oraz z 1996 r. Nr 90, poz. 405, Nr 106, poz. 496 i Nr 118, poz. 561),b)   osoby, które przepracowały w przekształcanym przedsiębiorstwie co najmniej dziesięć lat, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło wskutek przejścia na emeryturę lub rentę albo z przyczyn określonych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1994 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1996 r. Nr 24, poz. 110),4)   plantatorzy buraka cukrowego - rolników, ich następców prawnych oraz podmioty gospodarcze, którzy w okresie pięciu lat przed wykreśleniem przedsiębiorstwa państwowego z rejestru przedsiębiorstw państwowych dostarczyli do tego przedsiębiorstwa, z prowadzonych gospodarstw rolnych, co najmniej 50 ton korzeni buraka cukrowego,5)   producent cukru - podmiot gospodarczy będący właścicielem środków produkcji niezbędnych do wytworzenia cukru z buraków cukrowych pochodzących z kontraktacji prowadzonej przez ten podmiot,6)   produkcja cukru - wytworzenie z buraków cukrowych wszystkich gatunków i rodzajów cukru zawartego w półproduktach i produktach płynnych, z wyjątkiem melasy.”;  2)   w art. 2 skreśla się ust. 3;  3)   w art. 3 wyrazy “może być przeznaczona wyłącznie na eksport” zastępuje się wyrazami “stanowi kwotę C, która może być przeznaczona wyłącznie na eksport, w tym również w wyrobach przetworzonych, w których udział cukru przekracza 20%”;  4)   art. 4:a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej ustala corocznie spółkom, o których mowa w art. 6 ust. 1, oraz producentom cukru pozostającym poza tymi spółkami do dnia 31 października roku poprzedzającego przyszłoroczną kampanię cukrowniczą limity określające:1)   maksymalną ilość cukru, jaka może być wyprodukowana w ramach kwoty A,2)   maksymalną ilość wyprodukowanego cukru w ramach kwoty A, która może być wprowadzona na rynek krajowy w ciągu kwartału,3)   maksymalną ilość cukru, jaka może być wyprodukowana w ramach kwoty B.”,b)  ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Ustalenie limitów produkcji cukru, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, następuje przez dokonanie podziału kwot A i B. Limit ustala się jako iloczyn średniego przerobu dobowego buraków i wydajności cukru z ostatnich trzech kampanii oraz liczby dni w kampanii, przy założeniu jednakowej długości kampanii prowadzonej przez wszystkich producentów, pomniejszony o przekroczenie limitu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.”,c)  w ust. 3 po wyrazach “lub ich części” dodaje się wyrazy “Spółkom Cukrowym lub producentom cukru”,d)  po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:”3a.  W przypadku nieuruchomienia przez producenta produkcji cukru w danej kampanii, przyznany producentowi limit produkcyjny obligatoryjnie zostaje przekazany za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej innym producentom, którzy przejęli bazę surowcową tego producenta.”,e)  ust. 6 otrzymuje brzmienie:”6.  Opłaty, o których mowa w ust. 5, stanowiące dochód budżetu państwa, wpłacane są bez wezwania w terminie 14 dni od daty wprowadzenia cukru do obrotu na rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę producenta, i podlegają przepisom ustawy o zobowiązaniach podatkowych.”;  5)   po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:”Art. 4a. 1.  Agencja Rynku Rolnego może nabywać cukier od producentów cukru, poza limitem A, z przeznaczeniem na uzupełnienie rezerw państwowych.2.   Cukier może być wprowadzony przez Agencję Rynku Rolnego na rynek krajowy bez opłat sankcyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 5.3.   Decyzję o wprowadzeniu na rynek krajowy cukru przez Agencję Rynku Rolnego podejmuje Prezes Agencji po uzgodnieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.”;  6)   w art. 6 po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu:”7.  Po zbyciu przez Skarb Państwa ponad połowy akcji spółki postanowienia statutu w zakresie powoływania i odwoływania członków rady nadzorczej mogą być zmienione, z tym że pracownicy i plantatorzy zachowują prawo wyboru.”;  7)   w art. 7 po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1f w brzmieniu:”1a.  Kapitał akcyjny Spółek Cukrowych może być pokryty wkładem pieniężnym.1b.   Wartość wkładów niepieniężnych Skarbu Państwa do Spółek Cukrowych, w czasie gdy Skarb Państwa jest ich jedynym akcjonariuszem, jest równa sumie wartości wnoszonych akcji.1c.   Wartość wnoszonej akcji ustala się jako iloraz wartości księgowej netto jednoosobowej spółki Skarbu Państwa i liczby akcji określonej w statucie w chwili wniesienia tych akcji do Spółki Cukrowej.1d.   Wartość księgową netto jednoosobowej spółki Skarbu Państwa ustala się na podstawie ostatniego bilansu zbadanego przez biegłego rewidenta i zatwierdzonego przez Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy, z uwzględnieniem skutków ostatniej aktualizacji wyceny środków trwałych.1e.   Do wkładów wnoszonych przez Skarb Państwa do Spółek Cukrowych, w których Skarb Państwa pozostaje jedynym akcjonariuszem, nie stosuje się przepisów art. 312, 313 i 315 Kodeksu handlowego.1f.   Wartość akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa wnoszonych do Spółek Cukrowych stanowi podstawę obliczenia wartości akcji nabywanych nieodpłatnie przez osoby uprawnione.”;  8)   art. 8 otrzymuje brzmienie:”Art. 8. 1.   Uprawnionym pracownikom przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia 15% należących do Skarbu Państwa akcji spółki.2.   Uprawnieni pracownicy nabywają akcje proporcjonalnie do liczby lat przepracowanych w przedsiębiorstwie państwowym i spółce powstałej w wyniku przekształcenia.3.   Plantatorom przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia 15% należących do Skarbu Państwa akcji spółki.4.   Uprawnienie do nabycia akcji, o których mowa w ust. 1 i 3, powstaje z dniem wniesienia do Spółek Cukrowych akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa powstałych w wyniku przekształcenia przedsiębiorstw państwowych.5.   Plantatorzy mogą skorzystać z prawa do nabycia akcji nieodpłatnie, o ile w ciągu 6 miesięcy od otrzymania pisemnego powiadomienia o nabyciu uprawnień złożą pisemne oświadczenie o zamiarze nabycia akcji. Niezłożenie oświadczenia w terminie powoduje utratę prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.6.   Każdemu uprawnionemu plantatorowi przysługuje prawo nabycia akcji w równej liczbie.7.   Akcje nabyte nieodpłatnie przez pracowników i plantatorów, o których mowa w ust. 1 i 3, nie mogą być zbyte przed upływem trzech lat od dnia ich nabycia.8.   Minister Skarbu Państwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb nabywania akcji przez uprawnionych pracowników.9.   Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb nabywania akcji przez uprawnionych plantatorów oraz sposób wyłaniania przedstawiciela plantatorów do podejmowania czynności, o których mowa w ustawie.”;  9)   w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Producenci cukru do dnia 31 sierpnia roku poprzedzającego zbiór buraka cukrowego ustalą ceny minimalne skupu buraka cukrowego, przeznaczonego do produkcji cukru w ramach kwoty A i B, oraz nadwyżki ponad ustalone kwoty po uzgodnieniu ze związkami zawodowymi rolników i społeczno-zawodowymi organizacjami rolników.”;  11)  art. 11 otrzymuje brzmienie:”Art. 11.  Do Spółek Cukrowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, których akcje zostaną wniesione do tych Spółek, stosuje się przepisy Kodeksu handlowego, z wyłączeniem art. 312, 313 i 315 Kodeksu handlowego, oraz przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, z wyjątkiem przepisów działu IV rozdziału 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych w zakresie nieodpłatnego udostępniania akcji uprawnionym pracownikom i plantatorom.”;  11)  po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu:”Art. 13a.   Jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy Skarb Państwa rozpoczął udostępnianie akcji na zasadach preferencyjnych, nabywanie przez uprawnionych pracowników i plantatorów akcji spółek powstałych w wyniku przekształcenia przedsiębiorstw państwowych odbywa się na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych.”
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Tagi: 1996_12_24 0724
Brak komentarzy »

USTAWA
z dnia 24 marca 1920 r.
o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.
(tekst jednolity)

Art. 1. 1. Nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wymaga zezwolenia. Zezwolenie wydawane jest przez Ministra Spraw Wewnętrznych, w drodze decyzji administracyjnej, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, a w przypadku nieruchomości rolnych - również za zgodą Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.1a. Odmowa wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga wyrażenia zgody przez Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.2. Cudzoziemcem w rozumieniu ustawy jest:  1)   osoba fizyczna nie posiadająca obywatelstwa polskiego,  2)   osoba prawna mająca siedzibę za granicą,  3)   osoba prawna mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kontrolowana bezpośrednio lub pośrednio przez osoby wymienione w pkt 1 i 2.3. W przypadku spółki handlowej za kontrolowaną uważa się spółkę, w której osoby wymienione w ust. 2 pkt 1 i 2 posiadają, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50% kapitału zakładowego.4. Nabyciem nieruchomości w rozumieniu ustawy jest nabycie prawa własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, na podstawie każdego zdarzenia prawnego.
Art. 2. 1. Minister Spraw Wewnętrznych przed wydaniem decyzji w sprawie zezwolenia może:  1)   zażądać przedstawienia dowodów i informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku oraz do dokonania sprawdzenia, o którym mowa w pkt 2,  2)   dokonać, także przy pomocy organów podległych właściwym ministrom, sprawdzenia, czy nabycie nieruchomości przez cudzoziemca nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także czy będzie ono zgodne z interesem państwa.2. Minister Spraw Wewnętrznych może w zezwoleniu określić dla cudzoziemca zamierzającego nabyć nieruchomość specjalne warunki, od których spełnienia będzie uzależniona możliwość jej nabycia.
Art. 3. 1. Zezwolenie powinno określać w szczególności:  1)   osobę nabywcy,  2)   przedmiot nabycia,  3)   specjalne warunki, o których mowa w art. 2 ust. 2.2. Zezwolenie jest ważne jeden rok od dnia wydania.
Art. 3a. Decyzję w sprawie zezwolenia na nabycie nieruchomości położonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, ustanowionej na podstawie odrębnych przepisów, wydaje się w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku przez stronę.
Art. 3b. Postępowanie w sprawie wydania zezwolenia umarza się, gdy wystąpi o to cudzoziemiec, na którego wniosek je wszczęto, a także gdy właściciel lub wieczysty użytkownik nieruchomości oświadczy, że nie zamierza jej zbyć na rzecz cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie.
Art. 3c. Organ wydający decyzję lub postanowienie w postępowaniu toczącym się na podstawie przepisów ustawy może odstąpić od uzasadnienia faktycznego, jeżeli wymaga tego obronność lub bezpieczeństwo państwa.
Art. 3d. 1. Cudzoziemiec zamierzający nabyć nieruchomość może ubiegać się o przyrzeczenie wydania zezwolenia, zwane dalej “promesą”. Do promesy stosuje się odpowiednio przepisy art. 1-3c.2. Promesa jest ważna 6 miesięcy od dnia wydania.3. Promesa może być wydana również na wniosek założycieli osoby prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3.4. W okresie ważności promesy nie można odmówić wydania zezwolenia, chyba że uległ zmianie stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia sprawy.
Art. 3e. 1. Nabycie lub objęcie przez cudzoziemca udziałów lub akcji w spółce handlowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości, wymaga zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych, jeżeli:  1)   w wyniku nabycia lub objęcia udziałów lub akcji spółka stanie się spółką kontrolowaną w rozumieniu art. 1 ust. 3;  2)   spółka jest spółką kontrolowaną, a udziały lub akcje nabywa lub obejmuje cudzoziemiec nie będący udziałowcem lub akcjonariuszem spółki.2. Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy spółka jest właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości określonej w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 5 lub ust. 2, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 3.3. Minister Spraw Wewnętrznych na wniosek spółki, o której mowa w ust. 1, może udzielić zezwolenia na nabywanie lub obejmowanie w niej udziałów lub akcji przez cudzoziemców, jeżeli nie występuje prawdopodobieństwo zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także gdy będzie to zgodne z interesem państwa. W takim przypadku przepisu ust. 1 nie stosuje się.4. Do zezwoleń, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 1-3d stosuje się odpowiednio.
Art. 4. Minister Spraw Wewnętrznych przedstawia Sejmowi corocznie, w terminie do dnia 31 marca, szczegółowe sprawozdanie z realizacji ustawy, a w szczególności o liczbie udzielonych zezwoleń, rodzaju i obszarze oraz terytorialnym rozmieszczeniu nieruchomości, których one dotyczą, liczbie decyzji odmawiających udzielenia zezwolenia oraz o zasadach, jakimi kierowano się przy podejmowaniu decyzji.
Art. 5. Bez przedstawienia zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych, a w przypadku ustanowienia w zezwoleniu specjalnych warunków - także dowodu z dokumentu urzędowego o ich spełnieniu, nie można dokonywać czynności prawnych oraz wpisów prawa własności i prawa użytkowania wieczystego.
Art. 6. 1. Nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wbrew przepisom ustawy jest nieważne.2. W razie nabycia nieruchomości wbrew przepisom ustawy, o nieważności nabycia orzeka sąd także na żądanie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) lub kierownika urzędu rejonowego, właściwych ze względu na miejsce położenia nieruchomości, albo na żądanie Ministra Spraw Wewnętrznych.3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nabycia lub objęcia udziałów lub akcji w spółce handlowej wbrew przepisom art. 3e, z tym że żądanie, o którym mowa w ust. 2, zgłosić może także każdy udziałowiec lub akcjonariusz spółki.
Art. 7. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do przekształcenia spółki handlowej.2. Przepisów ustawy nie stosuje się do nabycia nieruchomości w drodze dziedziczenia przez osoby uprawnione do dziedziczenia ustawowego. Jeżeli prawo ojczyste spadkodawcy nie przewiduje dziedziczenia ustawowego, w tym zakresie stosuje się prawo polskie.3. Jeżeli cudzoziemiec, który nabył wchodzącą w skład spadku nieruchomość na podstawie testamentu, nie uzyska zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych na podstawie wniosku złożonego w ciągu roku od dnia otwarcia spadku, prawo własności nieruchomości lub prawo użytkowania wieczystego nabywają osoby, które byłyby powołane do spadku z ustawy.
Art. 8. 1. Nie wymaga uzyskania zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 3:  1)   nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. Nr 85, poz. 388),  2)   nabycie nieruchomości przez cudzoziemca zamieszkującego w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej 5 lat od dnia uzyskania karty stałego pobytu,  3)   nabycie przez cudzoziemca, będącego małżonkiem obywatela polskiego i zamieszkującego w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej 2 lata od uzyskania karty stałego pobytu, nieruchomości, które w wyniku nabycia będą stanowić wspólność ustawową małżonków,  4)   nabycie przez cudzoziemca nieruchomości, jeżeli w dniu nabycia jest uprawniony do dziedziczenia ustawowego po zbywcy nieruchomości, a zbywca nieruchomości jest jej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem co najmniej 5 lat,  5)   nabycie przez osobę prawną, określoną w art. 1 ust. 2 pkt 3, na jej cele statutowe, nieruchomości nie zabudowanych, których łączna powierzchnia w całym kraju nie przekracza 0,4 ha na obszarze miast.2. Rada Ministrów, uwzględniając w szczególności potrzeby współpracy międzynarodowej oraz zasadę wzajemności między państwami, może, w drodze rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 3:  1)   ustalić inne niż określone w ust. 1 przypadki, w których nie wymaga uzyskania zezwolenia nabycie nieruchomości o powierzchni nie przekraczającej 0,4 ha na obszarze miast i 1 ha na obszarze wsi,  2)   zwiększyć, nie więcej niż trzykrotnie, wielkość powierzchni nieruchomości, które cudzoziemcy mogą nabyć bez zezwolenia na podstawie przepisów pkt 1 oraz ust. 1 pkt 5.3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do nieruchomości położonych w strefie nadgranicznej oraz gruntów rolnych o powierzchni przekraczającej 1 ha.4. Minister Sprawiedliwości prowadzi rejestr nieruchomości sprzedanych cudzoziemcom bez zezwolenia.5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i zasady prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 4.
Art. 9. (skreślony).
Art. 10. Ustawa niniejsza nabiera mocy obowiązującej w 8 dni po jej ogłoszeniu.

Tagi: 1996_12_24 0245
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 3 grudnia 1996 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie właściwości miejscowej organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych.
(Dz. U. z dnia 12 grudnia 1996 r.)

Na podstawie art. 164 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 i Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 7, poz. 55 i Nr 45, poz. 289, z 1983 r. Nr 41, poz. 185, z 1984 r. Nr 34, poz. 183, z 1986 r. Nr 47, poz. 228, z 1987 r. Nr 21, poz. 123 i Nr 33, poz. 186, z 1989 r. Nr 20, poz. 107, z 1990 r. Nr 34, poz. 201, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 119, poz. 513, z 1994 r. Nr 122, poz. 593, z 1995 r. Nr 1, poz. 1 i Nr 74, poz. 368 oraz z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 106, poz. 496) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 lutego 1992 r. w sprawie właściwości miejscowej organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych (Dz. U. Nr 16, poz. 62, z 1994 r. Nr 18, poz. 63, z 1995 r. Nr 12, poz. 56 i z 1996 r. Nr 2, poz. 11) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 1 oraz w § 2 w ust. 1 i 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy “nie posiadające osobowości prawnej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami “nie mające osobowości prawnej”,  2)   § 5 otrzymuje brzmienie:”§ 5.  W sprawach opodatkowania osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą:1)   podatkiem dochodowym od osób fizycznych i podatkiem dochodowym od osób prawnych od przychodów z działalności gospodarczej, z wyjątkiem wymienionej w § 4, właściwe miejscowo są, ustalone według miejsca prowadzenia działalności:a)   w województwach, w których w mieście wojewódzkim działa tylko jeden urząd skarbowy - ten urząd skarbowy,b)   w pozostałych województwach:-   w województwie warszawskim - Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście,-   w województwie białostockim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Białymstoku,-   w województwie bielskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Bielsku-Białej,-   w województwie bydgoskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Bydgoszczy,-   w województwie częstochowskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Częstochowie,-   w województwie gdańskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Gdańsku,-   w województwie kaliskim - Drugi Urząd Skarbowy w Kaliszu,-   w województwie katowickim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Katowicach,-   w województwie koszalińskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Koszalinie,-   w województwie kieleckim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Kielcach,-   w województwie krakowskim - Urząd Skarbowy Kraków-Śródmieście,-   w województwie lubelskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Lublinie,-   w województwie łódzkim - Drugi Urząd Skarbowy Łódź-Śródmieście,-   w województwie poznańskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Poznaniu,-   w województwie radomskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Radomiu,-   w województwie szczecińskim - Trzeci Urząd Skarbowy w Szczecinie,-   w województwie toruńskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Toruniu,-   w województwie wrocławskim - Urząd Skarbowy Wrocław-Psie Pole,-   w województwie zielonogórskim - Pierwszy Urząd Skarbowy w Zielonej Górze,c)   na terenie więcej niż jednego województwa - Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście,2)   podatkiem dochodowym od dochodów z tytułu wywozu ładunków i pasażerów, przyjętych do przewozu w morskich portach polskich, właściwy miejscowo jest urząd skarbowy według siedziby Agencji Morskiej,3)   podatkiem dochodowym od dochodów innych niż wymienione w pkt 1 i 2 właściwe miejscowo są urzędy skarbowe określone w pkt 1, ustalone według miejsca uzyskania przychodu lub według siedziby płatnika, 4)   podatkiem dochodowym od dochodów uzyskiwanych równocześnie z więcej niż jednego rodzaju działalności, określonych w pkt 1-3, właściwy jest Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.

Tagi: 1996_12_27 0673
Brak komentarzy »

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 16 stycznia 1996 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wykazu towarów i usług, na które ustala się ceny urzędowe.
(Dz. U. z dnia 26 stycznia 1996 r.)

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1993 r. Nr 11, poz. 50 i z 1994 r. Nr 111, poz. 536) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 1995 r. w sprawie określenia wykazu towarów i usług, na które ustala się ceny urzędowe (Dz. U. Nr 100, poz. 492), w § 1 wprowadza się następujące zmiany:  1)   w ust. 1 w pkt 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:”a)  energię cieplną zawartą w wodzie lub parze wodnej, dostarczaną do mieszkań na cele bytowe, tj. na potrzeby centralnego ogrzewania i podgrzania wody użytkowej,”  2)   w ust. 2 wyrazy “wyroby spirytusowe produkcji krajowej o mocy powyżej 30%” zastępuje się wyrazami “wyroby spirytusowe czyste produkcji krajowej.”
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Tagi: 1996_12_30 0048
Brak komentarzy »